Audrey Mul (36) bijvoorbeeld vertelt enthousiast over haar ervaringen met niet-christen collega’s. Ze werkt als consulent bij een middelgroot bedrijf in Amsterdam. Twaalf jaar geleden kwam ze, vanuit een niet-christelijk milieu, tot bekering en steekt dat niet onder stoelen of banken. Het kwam dan ook al snel ter sprake op haar werk. Collega’s vroegen haar of ze wel eens uitging, waarop ze antwoordde: ‘Ja hoor, op zondag. Naar de kerk’. „En dan zijn veel mensen gelijk geïnteresseerd.“
 
Superieur, betweterig,
opdringerig
Belangrijk is het volgens Audrey dat je als christen je werk goed probeert te doen en qua levensstijl onderscheid maakt. „Daarnaast kan een dosis humor geen kwaad. Want als je zwaar op de hand bent, heb je het moeilijker. Christenen worden toch vaak gezien als superieur, betweterig of als mensen die hun geloof aan anderen opdringen. Probeer dus vooral niet zo te zijn. Laat zien dat geloven ook leuk is, zonder dat het met zwarte kousen of zware dogma’s te maken heeft. Ik maak ook wel eens grapjes in de trant van: ‘Wanneer ik niet meer op het werk verschijn, kan het zijn dat ik ben opgenomen. Je kunt nog mee als je wilt’.
Ik praat niet steeds over mijn geloof, maar als mensen er naar vragen, geef ik wel antwoord. En als een ander die erbij zit het vervelend vindt dat ik over mijn geloof praat, dan kan ik daar weinig aan doen. Ik hoor tenslotte ook hun verhalen aan over voetbal en seks. En waar mijn hart vol van is, stroomt mijn mond van over.
Ik probeer een normale collega te zijn, maar denk en leef gewoon anders. Dus ze vinden me natuurlijk ook wel raar. En er zijn collega’s die mij een beetje willen pesten door wat provocerende opmerkingen over seks of zo. Dan reageer ik gekscherend met: ‘Nee, dát is zaligmakend. Dat zie je ook echt om je heen dat seks dé oplossing voor alles is!’.“
En als collega’s regelmatig vloeken? „Soms zeg ik: ‘He, jullie praten nog meer over Hem dan ik’. Vaak moet je andere invalshoeken bedenken om mensen er toch over na te laten denken.“
Het voordeel van het feit dat Audrey niet christelijk is opgevoed, is dat ze zich goed in kan leven in de leefwereld van haar collega’s. „Laten zien dat je niet perfect bent en niet beter dan zij, is heel belangrijk.“
 
Zendingsveld
Audrey bidt voor haar collega’s en merkt ook dat dat helpt. „Ik krijg daardoor meer bewogenheid voor hen. Ook voor degene die wat minder aardig is. Dus als je het moeilijk vindt om christen te zijn op je werk, bid er dan voor. Niet krampachtig evangeliseren, maar bid om wijsheid tijdens gesprekken of in situaties. Blijf respect hebben voor je collega’s. Het Evangelie druist nu eenmaal op bepaalde gebieden in tegen hun verstand, hun ego en alles wat ze zichzelf hebben aangeleerd. Dat merk je bij jezelf ook nog wel eens.“
Niet iedereen is zo open als Audrey. Als je niet zo extravert bent, denk dan niet dat je niet bruikbaar bent voor God. „Want Hij kan iedereen gebruiken. Misschien praat je minder, maar getuig je door je daden of door te laten zien dat je blij bent met je geloof. Eigenlijk is de werkvloer je eigen zendingsveld.“
 
Froukelien Wendt (29) werkt sinds vijf jaar bij de beurs in Amsterdam waar aandelen en opties verhandeld worden. Ze groeide op in een christelijke omgeving en was zo groen als gras toen ze na haar studie bij de beurs terecht kwam. „De financiële wereld is redelijk ruw. Het gaat om je eigen carrière en je eigen geluk, desnoods ten koste van een ander. En daar was ik niet echt op voorbereid, want christenen zijn over het algemeen toch heel aardig voor elkaar.“
Toch heeft Froukelien er bewust voor gekozen om van begin af aan open te zijn over haar christen-zijn. „Voor mij hoort mijn geloof in hetzelfde rijtje als waar ik woon en of ik ben getrouwd. Dan is dat gelijk duidelijk.“
De eerste vragen kwamen al toen ze vertelde dat ze op haar 23e getrouwd was. Froukelien: „M’n collega’s vielen bijna van hun stoel, want zo jong trouwen, terwijl je nog een hele carrière voor de boeg hebt, is heel ongebruikelijk. Maar vervolgens was het gesprek makkelijk op m’n christen-zijn te brengen, omdat de keuze om te trouwen bij mijn man en mij is voortgekomen uit het feit dat we christenen zijn.
Toen kwamen er ook vragen als: ‘Ga je dan écht twee keer naar de kerk zondags’? ‘En heb je nooit een seksuele relatie gehad met een andere man dan je eigen man’? Nee, ik denk niet dat ze me suf vinden. Eerder een interessant fenomeen. Een collega zei een keer tegen mij dat ze zo’n levensstijl toch wel heel zuiver vindt. Hoewel ze ook vinden dat ik geïndoctrineerd ben.“
 
Zweverige linkse socio’s
„Wat ik wil uitstralen, is dat je als christen een gewoon mens bent die normale kleren draagt, een normaal dagelijks leven hebt en toch als kind van God wilt leven. Vaak hebben mijn collega’s namelijk het idee dat christenen zweverige linkse socio’s zijn of wereldvreemde mensen met achtergebleven gewoontes. Ik denk dat je mensen pas kunt prikkelen om over God na te denken als je hen vanuit dezelfde denkwereld benadert. Als allerlei vooroordelen over christenen wegvallen, kan de essentie van God en de Here Jezus pas naar voren komen.“
Froukelien heeft in de afgelopen jaren veel gesprekken gehad met collega’s. Ze vertelt: „We hadden op een gegeven moment een jongen die tijdelijk onze secretaris was. De collega met wie ik een kamer deel en met wie ik goed op kan schieten, is homo. Onze secretaris kwam op de laatste dag dat hij bij ons werkte naar m’n kamer, deed de deur dicht en zei: ‘Ik wil je toch iets vragen. Ik heb het niet eerder durven doen, maar hoe kun jij als christen op een kamer zitten met een homo’? We hebben toen een gesprek gehad over dit moeilijke onderwerp. Net als Nehemia heb ik een schietgebedje gedaan om de juiste woorden te vinden.“
 
Verademing
Voelt Froukelien zich op haar gemak in de wereld van geld, carrière en eigen belangen? „Ja, behalve dat ik een leuke baan heb, vind ik het heel belangrijk dat christenen zich op alle maatschappelijke vlakken bewegen. Daarom wil ik hier werken. Het geloof komt dan veel dichterbij voor niet-gelovigen, dan wanneer ze op de markt aangesproken worden.
Het moeilijke is dat mijn collega’s God niet nodig hebben. Alles gaat goed in hun leven, dus wat moeten ze met een God? Wat dat betreft, vind ik het wel een verademing dat ik bij een kerkelijke gemeente hoor, waar mensen uit alle lagen van de bevolking komen en waar ik geestelijk op kan laden.“