Hebt u ook wel eens het gevoel dat er iets is wat uw gebeden verhindert? U wordt ervan weerhouden om te bidden. Of u bidt wel, maar u ervaart geen verhoring. Welke belemmeringen kunnen ons gebed in de weg staan?

De eerste betekenis van het nieuwtestamentische woord voor bidden (aiteio) is ‘vragen’. We kunnen daarbij een onderscheid maken tussen vragen voor onszelf – de bede – en vragen voor een ander – de voorbede. Voor dat laatste kent de Engelse taal een mooi woord: intercession. Wie voorbede doet, treedt tussenbeide (to intercede), dat wil zeggen: tussen de noodsituatie en God in.

Met het vasten is het vreemd gesteld. Waar deze praktijk in de rooms-katholieke traditie steeds meer in onbruik is geraakt, zie je op het protestantse erf de omgekeerde beweging. Daar wordt er in de laatste jaren op verschillende manieren, meer dan voorheen, over het vasten nagedacht. Boeken zoals Rond vasten en feesten (1992, ds. Gerhard Kelling), Vasten (1997, ds. Jan-Willem Roosenbrand) en Vasten & Bidden voor een opwekking (1999, Bill Bright) zijn daarvan voorbeelden. Ze beschrijven een bijbelse praktijk die in de laatste jaren weer terrein aan het winnen is.

God zoekt mensen die Hij kan gebruiken. Hij wil leiders hebben. Wij zoeken in de regel vooral naar betere methoden, middelen en motivatie. God zegt intussen: ‘Ik zoek naar betere mensen, leiders die mannen en vrouwen zijn van God’.

‘…. en mijn volk waarover mijn naam is uitgeroepen,
verootmoedigt zich en zij bidden
en zij zoeken mijn aangezicht
en bekeren zich van hun boze wegen,
dan zal Ik uit de hemel horen,
en hun zonde vergeven en hun land herstellen.’
(2 Kron. 7:14, NBG)

Natuurlijk wordt er in de kerk gebeden. Maar functioneert het gebed ook echt? Kijk eens in de spiegel ....

Als de apostelen in het bijbelboek Handelingen worden geconfronteerd met overbelasting wegens de groeiende organisatie, dan worden er diakenen gekozen. En dan lezen we een opvallend woord: ‘…. wij zullen ons wijden aan het gebed en aan de verkondiging van het woord van God’ (Handelingen 6:4).