Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Bartho Braat: “Rouw maakt moe”

GTST-acteur in ‘De Kist’

Bartho Braat is vooral bekend van zijn rol als Jef Alberts in ‘Goede tijden, slechte tijden’. In ‘De Kist’ spreekt Kefah Allush met hem over de rol die de dood in zijn leven speelt.

Braat heeft zijn buren een dag van tevoren al gewaarschuwd voor de gele Fiat met doodskist, zodat ze niet zouden schrikken. Zelf vindt hij de kist een eng ding. “Ik ben niet eens zo bang voor het doodgaan zelf. Wel voor het idee dat ik lig weg te rotten.”

Niet te bevatten
In zijn jeugd is Bartho Braat weinig bezig met de eindigheid van het leven, maar naarmate de jaren verstrijken gaat ook voor hem een rol spelen. Zo verliest Braat in korte tijd zowel zijn ouders als zijn schoonouders. “Dat was voor de kinderen niet te bevatten, maar voor ons eigenlijk ook niet.”

"We deelden elkaars humor”

Duikplank
In de zomer van 1999 krijgt Trudy Braat - de moeder van Bartho - een stille infarct. Ze voelt zich daardoor lange tijd niet goed. Wanneer Bartho een keer in de buurt aan het werk is, besluit hij bij haar op bezoek te gaan. Als ze de deur opendoet, ziet Bartho dat zijn moeder nu écht oud is geworden. “We hebben nog met z’n tweeën koffie zitten drinken in de keuken en verschrikkelijk gelachen. We deelden elkaars humor.”

Drie dagen later belt Bartho's zus met het bericht dat moeder in het ziekenhuis ligt. Daar aangekomen ziet hij haar aan de beademingsapparatuur liggen. Het is duidelijk dat haar situatie ernstig is en Bartho vraagt zich af of het wel goed is om zijn moeder kunstmatig in leven te houden. “Ineens had ik een beeld voor me. Ik zag haar op een duikplank staan, klaar om te springen. Maar er zat een touw aan haar vast, dat was die beademingsmachine.”

“Mam, ik help je”

Wanneer Bartho de cardioloog vraagt naar de situatie blijkt de beademing inderdaad weinig zin meer te hebben. Bartho en zijn zussen besluiten daarop hun moeder niet langer in leven te houden. Bartho trekt zelf de stekker uit het stopcontact. “Ik was op dat moment erg verbonden met mijn moeder. Ik dacht: ‘Mam, ik help je.’ Ik wist dat ik op dat moment het goede deed.”

Moe
Bartho's vader overlijdt drie maanden later aan een longontsteking. Ook zijn schoonouders overlijden in dezelfde periode. Binnen veertien maanden verliezen Bartho's kinderen zo beide opa's en oma's. “Ik herinner me dat we altijd moe waren. Rouw maakt moe. Het is alsof het leven opnieuw moet worden ingevuld. Dat kost moeite, dat kost energie en daar word je moe van."

“Ik herinner me dat we altijd moe waren”

Toch vindt Bartho dat zijn eigen begrafenis niet te treurig moet worden. “Mijn ervaring met rouw is dat je soms ook ontzettend kan lachen. Naar aanleiding van de herinnering aan de overledene of iemand die een totaal verkeerde opmerking maakt. Een lach en een traan liggen dicht bij elkaar."

Het hele gesprek tussen Bartho Braat en Kefah Allush zien? Bekijk hier de aflevering van ‘De Kist’ (zondag 29 januari 23.35, NPO2):

Tekst: Floris Petersen

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.