Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

BLOG 2 | Driehonderd euro betalen en dan slapen onder een zeiltje...

'Voor 300 euro kan ik nu een luxe weekend in een spa zitten met alles erop en eraan. Bijkomen van mijn studentenleven en voorbereiden op de verhuizing die komen gaat.’ Deze gedachte spookt door mijn hoofd terwijl ik in de Ardennen loop met een *‘berenlul’ om mijn nek. Ik ben op karakterweekend van de 4e Musketier.

[lees hier blog 1]

Na 10 kilometer lopen gebeurt dat wat ik niet wil: blaren. Vooruitzicht met nog minimaal 50 kilometer te gaan is geen pretje. De sprekers die we onderweg tegenkomen laat ik aan mij voorbijgaan. Enige wat ik denk: hoe ga ik dit volhouden? 
Elke stap die ik zet doet pijn. En dan kom ik erachter waarom je in een team zit: ik word bemoedigd door ze. De blaren voel ik niet meer, ik begin één te worden met mijn 'berenlul' en ik begin te genieten. Goede gesprekken met teamleden, bidden voor elkaar, ontdekken dat fysieke grenzen veel hoger liggen dan je denkt, waanzinnige uitzichten en ook mannelijk slap ouwehoeren. Als laatste groep komen we binnen, lopend door een erehaag. Ik heb kippenvel en tranen in de ogen.
 
Prima geslapen onder ons zeil. Sorry voor mijn gesnurk, buurman. Blaren nog steeds aanwezig. Vandaag luister ik vooral naar de onderlinge gesprekken. Probeer te leren hoe ik man kan zijn in mijn leven en voor mijn toekomstige vrouw. Zo te horen is dit zo makkelijk nog niet. Gezin, gerechtigheid, genade en God. Deze 4 g's staan centraal dit weekend. Zie dat maar eens te combineren.

Na een lange tocht komen we aan bij de rivier. De opdracht is: ga de (wild stromende) rivier in, en praat met God. Eerste stappen probeer ik in mijn eentje te lopen, maar dat lukt niet. Voel een arm om mij heen slaan. Het is Bram, we strompelen samen door de rivier. Cliché misschien, maar door Bram word ik bewust dat ik bij elke stap in mijn leven mensen nodig heb.

Het laatste deel: de Golgothaloop. Met een balk op de schouders leg ik een parcours af. Mijzelf afvragend wat er op dat moment door Jezus heen zou zijn gegaan. De tranen beginnen uit het niets te lopen. Ik kom bij het kruis, leg mijn balk af en val op mijn knieën. Met 100 lage mannenstemmen zingen we “10.000 redenen” door het dal heen.  
Hier kan geen spa tegenop....

*Een berenlul is de buitensportnaam voor een pakket waarin je bagage in een stuk landbouwplastic wordt gerold en met touw wordt dichtgebonden.  

[lees hier in Blog 3 hoe Rowen terugkijkt op het Karakterweekend]


Rowen Lok, 21 jaar, sinds 2 weken verloofd met Suzanne. Bedrijfskundige in opleiding, probeer mijn eigen bedrijfje van de grond te krijgen. Sportfanaat en actief met Athletes in Action. Spreekt graag voor jeugd. 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.