Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Een jaar na het bloedbad in Garissa

‘Trauma’s zitten nog heel diep’

Een jaar geleden richtten moslimextremisten van Al-Shabaab een bloedbad aan onder christelijke studenten in het Keniase Garissa. Vandaag is de herdenking waarbij president Kenyatta een herinneringstuin met 148 bomen zal openen, voor elke vermoorde student één. Richard Groenenboom, journalist en woordvoerder van Stichting de Ondergrondse Kerk (SDOK), is net terug uit het gebied, waar hij overlevenden en nabestaanden ontmoette.

“De trauma’s zitten nog erg diep,” vertelt Richard. Hij ging langs bij de moeder van een van de vermoorde studenten, die hem de tekst liet zien die haar zoon haar per sms stuurde, vlak voordat hij werd vermoord: ‘Mijn ogen sluiten zich, mijn mond sluit zich. Tot ziens.’ “Het bericht kwam vertraagd bij haar binnen. Toen een maand na de aanslag haar mobiele telefoon bliepte, kreeg ze opeens deze laatste woorden van haar zoon onder ogen. Ze brak op dat moment. Het is voor haar nog steeds heel moeilijk om het graf van haar zoon – achter haar huis – te bezoeken.” Deze getraumatiseerde moeder zal vandaag dan ook niet bij de herdenkingsplechtigheid aanwezig zijn.

Heb je overlevenden van de aanslag gesproken?
“Een christelijke docent die destijds in een huis op het universiteitsterrein woonde, liet me de kast zien waaronder hij tijdens de aanslag schuil heeft gehouden. Na zes angstige uren konden militairen hem bevrijden. Nu werkt hij weer op de universiteit, hoewel het lang duurde voordat hij dat weer durfde. De veiligheidsmaatregelen zijn nu streng, maar er bevinden zich helaas bijna geen christenen onder de 70 studenten die er nu nog zijn. Zij studeren elders in het land. Een jaar geleden studeerden er nog 800 jongeren – christenen en moslims – in Garissa.”

‘Ik moest slachtoffers identificeren’
Richard ontmoette ook de islamitische decaan van de universiteit. Een jaar geleden was hij in Nairobi toen hij een verontrustend telefoontje uit Garissa kreeg. Toen hij na een urenlange autorit bij de universiteit aankwam, was daar de slachting nog bezig. “Het duurde heel lang voordat speciale eenheden van het leger de gijzeling kwamen beëindigen. De decaan moest tientallen studenten identificeren, die op de binnenplaats van de universiteit bijeen waren gedreven om doodgeschoten of onthoofd te worden.”

Bekentenis
Toen kwamen de overlevenden die zich hadden verstopt, tevoorschijn. Daarbij viel de decaan een jongeman op die hij niet kende. “Hij beweerde dat hij een vriend van een omgekomen student was, maar steeds meer studenten zeiden dat hij een terrorist was. Pas toen hij naast de decaan in de bus zat, sloeg hij door. ‘Ik kon hem wel bij zijn strot grijpen en wilde hem het liefst door de militairen dood laten schieten.’ zei de decaan. De terrorist zit nog steeds vast.”

Hoe staat Kenia er een jaar na deze bloedige aanslag voor?
“Hoewel er de laatste tijd geen aanslagen zijn gepleegd, merk je dat christenen gespannen afwachten. Somalië ligt vlakbij Garissa en de invloed van de islam neemt toe in het gebied. Je ziet veel gesluierde vrouwen op straat en voor de aantrekkingskracht van Al-Shabaab zijn veel jongeren gevoelig, zelfs uit christelijke milieus. Daarom wil SDOK graag goede contacten leggen in Kenia, om de juiste hulp te kunnen bieden als dat nodig mocht zijn. De angst voor nieuwe aanslagen is groot.”

Zaterdagavond 2 april vertelt Richard over zijn reis naar Kenia in EO Live, 19.00 uur, NPO Radio 5.

Tekst: Bart van Delen
Foto's: Richard Groenenboom 

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.