Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

"Ik vond geen troost in bijbel, wel bij U2"

U2 hielp Folkert Rinkema door moeilijke tijden

De Ierse rockband U2 is al 40 jaar méér dan een muziekgroep. De christelijk geïnspireerde teksten veranderen levens. In elk geval het leven van Folkert Rinkema, eigenaar van het communicatiebureau Frivista en fotograaf. Dankzij U2 leerde hij wat overgave aan God betekent. Lees hier zijn levensgeschiedenis aan de hand van U2-hits.

Ik weet het nog goed. Het was 30 mei 2003. Mijn moeder was de dag daarvoor overleden. Thuis, in de voorkamer, lag ze in haar kist. Een vreselijke kist. En ik ging naast de kist zitten en deed mijn oortjes in. Ik wilde dit moment alleen zijn met haar en met een speciaal nummer: Tomorrow van U2. En daarna Gloria van dezelfde band. Want dood en dank vallen soms samen. Ik heb niet in de bijbel gezocht naar troost, maar juist in de muziek en woorden van deze band.

Folkert Rinkema

Bruiloft
Toen mijn ouders gingen scheiden luisterde ik in mijn kamer vaak naar Bad. Het repetitieve ‘Let it go’ hielp me de chaos te ordenen. Ik ging naar Belfast toe om met eigen ogen The Troubles in Noord-Ierland te bekijken, nadat ik benieuwd was geworden waar Sunday Bloody Sunday over ging. Op mijn bruiloft wilde ik Drowning Man zingen, maar besloot toch maar wijselijk stil te zijn. Tijdens mijn vele reizen luister ik vaak in de nacht naar Cedars of the Lebanon in hotelkamer zoveel. En op mijn graf wil ik graag een tekst van 40: I will sing a new song. Ik twijfel nog of het niet in het Nederlands moet.

,,Achtung Baby is voor mij het missende bijbelboek dat de spijker in het hout van mijn leven jaagt''

Kinderdoop
Het zijn voor mij stuk voor stuk grote momenten in mijn leven die samenvallen met de muziek van deze band. Waarbij ik ze opzoek. En ook waarbij mijn christelijke identiteit wordt aangesproken en versterkt. Waar het instituut kerk of gospelmuziek mij niet wist te raken in mijn ziel, lukt dat deze band wél. 
Ik ga geen hele exegese geven over al hun nummers. Daarvoor is interpretatie persoonlijk, net als het beleven van je geloof. Het beleven van mijn geloof heb ik lange tijd lastig gevonden. Ik vond dat alles zo ‘waar’ was, zo ‘stellig’, ‘zeker weten’. En daar kon ik niet echt aan voldoen. Want ik wist het niet. Vond God, Jezus, Heilige Geest teveel van het goede om daar een vaststaand feit van te maken in één keer. Daarnaast had ik ook niet een company pride als het om christenen of kerken ging. Iedereen dacht anders, een keuze voor kinderdoop kon een verjaardag totaal verpesten en qua sociale rechtvaardigheid vond ik ze nu ook niet per se voorop lopen.

Overgave
Toen kwam begin jaren negentig Achtung Baby uit, het nieuwe geluid van U2. Met Until the End of the World. Judas die een platform krijgt. Of Acrobat met de tekst:

Yeah I'd break bread and wine
if there was a church I could receive in
'cause I need it now’
To take the cup
To fill it up
To drink it slow
I can't let you go
.

I can’t let you go: Ik kan je niet laten gaan. Ik kan U niet laten gaan. 
Dat was voor mij de boodschap om over na te denken. Niet in een zalvende toon, niet in de vaderlijke boodschap. Nee, gewoon zoals het is, zoals het besproken moet worden. Zeggen dat je iemand niet kan laten gaan, dat je iemand nodig hebt, is overgave. En overgave, dat is geloof voor mij. Achtung Baby is voor mij het missende bijbelboek dat de spijker in het hout van mijn leven jaagt.

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.