Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Shimon Peres: baken van hoop

In memoriam: “Er is een licht uitgegaan”

Hij hielp Israël aan kernwapens, maar won ook de Nobelprijs voor de Vrede in 1994. Hij was 12 keer minister, 3 keer premier en 7 jaar lang president. Shimon Peres is de laatste politieke leider die de staat Israël vanaf het begin heeft meegemaakt. Woensdag 28 september 2016 is hij overleden.

Shimon Peres werd geboren op 2 augustus 1923 in een klein, in die tijd nog Pools, dorpje. Op 11-jarige leeftijd emigreerde hij met zijn familie naar Tel Aviv, in het Britse mandaatgebied Palestina. Hij ging landbouw studeren en was naar eigen zeggen het liefst schaapherder of dichter geworden.

Staatshoofd
In 1948 kreeg Peres van David Ben-Gurion, de eerste premier van Israël, een baan op het ministerie van Defensie. Zo’n 11 jaar later werd hij verkozen in de Knesset, het parlement van Israël en in hetzelfde jaar werd hij benoemd als onder-minister van Defensie. Sinds die tijd heeft Peres vele ministerposten bekleed en was hij een aantal keren (waarnemend) premier. In 2007, op 83-jarige leeftijd, won hij de verkiezingen voor het presidentschap. Dat hield hem 7 jaar lang bezig. In zijn laatste ambtsjaar was hij het oudste staatshoofd ter wereld.

Peres wist als politicus goed te overleven en precies op het juiste moment toe te slaan. Hij stond, voornamelijk in eigen land, bekend als politieke havik. Mede dankzij hem is Israël het enige land in het Midden-Oosten dat toegang heeft tot kernwapens. Peres werd wel de 'vader van de Joodse bom' genoemd. In de begintijd van zijn politieke carrière was hij dan ook heel wat minder geliefd dan in de latere jaren, zeker in eigen land. De Israëliërs zagen hem in die tijd als een grillige, manipulatieve en onbetrouwbare politicus. Internationaal werd Peres vooral gezien als de belichaming van het Israëlische kamp dat naar vrede met de Palestijnen bleef streven. 

Vrede
Als minister was Peres namelijk grotendeels verantwoordelijk voor het sluiten van de Oslo-akkoorden in 1993. Die akkoorden waren een stap in de richting van vrede tussen de Israëlieten en de Palestijnen. Een jaar later kregen de Palestijnse leider Yasser Arafat, premier Yitzhak Rabin en hijzelf daarvoor de Nobelprijs voor de Vrede. De vrede is er helaas nooit gekomen, Peres zag zijn werk voor zijn eigen ogen afbrokkelen. Hij is zich tot het einde toe altijd voor die vrede blijven inzetten. Vanwege die strijd voor vrede wordt van Peres vaak gezegd dat hij zich ontpopte van havik tot vredesduif. Hij was dan ook het levende bewijs dat personen in de politiek wel het verschil kunnen maken.

Hoop
Zijn voortdurende streven naar vrede bleef ook in de reacties na zijn dood afgelopen woensdag niet onopgemerkt. Zo zei Netanyahu, de huidige Israëlische premier, over zijn politieke rivaal: “Hij leerde ons om nooit toe te geven aan ontreddering, maar om vast te houden aan de hoop.” Ban Ki-moon, Secretaris-generaal van de VN: “Zelfs op de moeilijkste momenten bleef hij een optimist over de kansen op verzoening en vrede.” Ook premier Rutte gaf een officiële reactie: “Op mij maakte hij een diepe indruk door zijn diepgewortelde idealen en strijdbaarheid voor zijn land en het vredesproces in het Midden-Oosten.”

“Peres was een soldaat voor Israël, voor het Joodse volk, voor rechtvaardigheid, voor vrede en voor de overtuiging dat we trouw kunnen blijven aan de beste kanten van onszelf tot aan het einde van onze tijd op aarde en in de erfenis die we voor anderen achterlaten,” aldus Obama in een persoonlijke verklaring. “Er is een licht uitgegaan, maar de hoop die hij ons gaf zal eeuwig branden.”

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.