Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

“Waarom zou ik nadenken over de dood?”

Joost Prinsen in ‘De Kist’

Acteur Joost Prinsen – vooral bekend van ‘Het Klokhuis’, ‘Met het Mes op Tafel’ en voor de oudere generatie de ‘Stratemaker-op-zee-show’ – wordt volgend jaar 75. Een respectabele leeftijd, maar ook een fase waarin de dood vaker een rol speelt dan in je jonge jaren. In ‘De Kist’ spreekt presentator Kefah Allush hem over deze momenten.

Als Joost Prinsen 9 jaar is, haalt zijn broer hem uit de klas om te vertellen dat hun vader overleden is. Hij weet op dat moment wel dat zijn vader ziek op bed ligt, maar over de ernst van de situatie hadden zijn ouders tegen hun jonge kinderen gezwegen. “Het is heel raar als ineens, zonder enige waarschuwing, je vader er niet meer is. Maar je went ook wel snel aan zo’n situatie hoor.” In de jaren die volgen is hij veel op zoek naar vaderfiguren. “Op de toneelschool fungeerde Ton Lutz zo’n beetje als de vader van ons allemaal, maar dus zeker ook van mij. Je had wel meer mannen die een beetje aanvoelden dat ik wat vaderlijke steun nodig had, ooms van me of bepaalde leraren op school. Dus in die zin denk ik dat ik mijn vader toch wel heel erg gemist heb.”

Harry Bannink
Ook het overlijden van vriend en collega Harry Bannink in 1999 komt onverwacht voor Prinsen. Het heeft een grote impact op hem. “Ik weet nog dat ik ‘s ochtends opstond en dat mijn vrouw zei dat Harry Bannink dood was. Ik belde zijn vrouw Jenny een paar uur later en ik stond aan de telefoon meer te huilen dan zij. Zij moest mij eerder troosten dan ik haar. Daar denk ik niet met veel trots aan terug, dat begrijp je wel. Ik hield ontzettend veel van Harry Bannink, iedereen die hem kende trouwens. Ik denk niet dat ik ooit iemand gekend heb die een hekel had aan hem. Los van het feit dat hij natuurlijk de grootste componist was die Nederland ooit gehad heeft.”

Poëzie
Prinsen is een groot liefhebber en kenner van poëzie, voor hem een kunstvorm die erg troostend kan zijn op momenten van verdriet. Het gedicht ‘Dood’ van de Antwerpse dichter Eddy van Vliet vindt hij een geweldig gedicht als het gaat om het omgaan met de dood:

Dood
Dood. Heb geen angst. Talm niet

voor mijn deur. Kom binnen.

Lees mijn boeken. In negen van de tien

kom je voor. Je bent geen onbekende.



Hou mij niet voor de gek met kwalen

waarvan niemand de namen durft te noemen.

Leg mij niet in een bed tussen kwijlende

kinderen die van ouderdom niet weten wat ze zeggen.

Klop mij geen geld uit de zak

voor nutteloze uren in chique klinieken.



Veeg je voeten en wees welkom.
-Eddy van Vliet

"Dit vind ik een superieure manier om de dood tegemoet te treden. Dit soort gedichten kunnen heel troostend zijn.”

Grafschrift

Over zijn eigen dood denkt Prinsen eigenlijk nooit na. “Waarom zou je dat doen? Waarom zou ik – als ik in mijn bed lig, thuis in de fauteuil zit of met de hond wandel – denken dat ik binnen nu en tien jaar waarschijnlijk wel dood zal zijn. Ik zie daar het nut absoluut niet van in.” Toch heeft Prinsen al wel bedacht wat er op zijn grafsteen komt te staan. “In een televisieprogramma, een beetje zoals dit programma, zag ik eens een Amerikaan die zijn eigen grafschrift had bedacht. Het luidde: When alive, he lived. Dat vond ik wel mooi."

Bekijk hier het hele gesprek tussen Kefah Allush en Joost Prinsen (De Kist, zondagavond 30 oktober om 23.35 uur, NPO2):

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.