Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Zusters als engelen van God

Blog van Arie van der Veer

‘Hij ligt op Brain Care’, was mij gezegd. De site van het ziekenhuis vertelt dat je op die afdeling van het ziekenhuis bij een beroerte of hersenbloeding intense zorg krijgt. Ik hoorde die naam voor het eerst. Ik vind het een mooie naam: 'Brain care', zorg voor je brein.

Ontroerd
Op weg naar die afdeling kwam ik een gemeentelid tegen. Haar man bleek ook op 'Brain Care' te liggen. Toen ze me zag, schoten haar ogen vol tranen. ‘Als ik u zie, moet ik huilen’, zei ze. Natuurlijk was ik ontroerd. Bij al dat voortdurende medeleven schiet je vaak vol. Maar ik was ook verbaasd. Zij huilt om ons? Hoe zwaar is haar leven geworden! Want ik ken globaal haar levensverhaal. Ik weet hoe met name de laatste jaren voor haar en haar man het leven verre van eenvoudig was geworden. Na een ongeluk was haar man nooit meer de oude geworden. Ja, met veel zorg en na letterlijk en figuurlijk elke keer vallen en weer opstaan en doorgaan, was hij er weliswaar weer, maar het werd niet meer zoals vroeger.

Gedachten
Toch pakte hij de draad weer op. Zo zijn schippers, want dat was hij ooit. Zo ken ik zijn geslacht. Maar nogmaals, hij was de oude niet meer. Zo kwam hij laatst opnieuw te vallen en moest weer in het ziekenhuis worden opgenomen. Op 'Brain Care' dus. Ik was op weg naar een jonge man. Plotseling getroffen door een hersenbloeding. Het bleek allemaal mee te vallen. Maar wat was ik geschrokken van dat bericht. ‘Dit kan niet’, dacht ik. Wat moet zijn jonge vrouw zonder hem? Ooit mocht ik hen trouwen. Maar zij werd ernstig ziek. En woont nu al jaren in verpleeghuis. Zo loop je met allerlei gedachten die afdeling binnen. Ik heb ze allebei bezocht: twee broers in het geloof. Het was God zelf die troost bracht.

'Het was God zelf die troost bracht'

Onze Vader
Ik stond ook bij het bed van de oudste. Hij had de ogen gesloten en reageerde nauwelijks. Twee zusters kwamen aanlopen. Ze hadden me herkend. Ze probeerden over te brengen dat ik er was. En zowaar hij reageerde even.Maar de troost die God mij toen gaf was nog iets anders: De vrouwen vertelden me, dat ze de avond daarvoor hem ineens hadden gehoord. Probeerde hij te zingen? Ze herkenden namelijk de woorden. ‘Want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid.’ Toen hebben ze voor hem het Onze Vader gezongen. Dat noem ik 'Brain Care'.

Zusters als engelen van God. En God die langs ongekende wegen onze gedachten vult.

Vandaag zing ik: ‘Heer ik verlang zo naar meer van U vul mijn gedachten tot eer van U Jezus mijn redder reinigt U mijn ziel en stort nieuw leven uit door U geest leg u kracht op mij U liefde die geneest en laat u vrede heersen in mijn hart.’ Opwekking 501. Als God het anderen geeft, waarom aan mij niet! 'Brain Care'. Door God.

P.s.
Inmiddels is de oudste broeder overleden. Hij wordt vrijdag begraven. De jongste is weer thuis. Ik ga straks bij hem op bezoek.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.