Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

Dubbelinterview Ad de Boer en Willem Smouter

Dubbelinterview Ad de Boer en Willem Smouter

Zes jaar was voormalig EO-directeur Ad de Boer voorzitter van de Ledenraad en de Raad van Toezicht. Op 13 december gaf hij de hamer door aan ds. Willem Smouter. Zij kennen elkaar al jaren. “Onze overeenkomst? We hebben allebei wijze vrouwen.”

Ad de Boer (68): “Ik weet niet of Willem weleens slecht slaapt, maar ik heb in de afgelopen zes jaar zeker wel slapeloze nachten gehad. De Raad van Toezicht bestaat uit zeven verschillende, stevige persoonlijkheden. Hoe voorkom je dan dat er zeven verschillende opinies worden geuit die allemaal tegenstrijdig zijn? De eerste twee jaar was dat best zoeken en sliep ik er soms slecht van. Maar ook als het ging om de vraag ‘Hoe ben je trouw – persoonlijk en als EO – aan wat God in de Bijbel zegt en aan de missie van de EO?’ Er zijn thema’s waarover je de opvattingen in het achterland van de EO ziet verschuiven. Een belangrijke vraag is dan: hoe raak je elkaar in discussies daarover niet kwijt? Die verantwoordelijkheid heeft bij tijden zwaar gedrukt.

Mooie momenten waren er ook zeker. Dan denk ik aan die keren dat we het over de Jongerendag hadden of over The Passion. Ook de momenten waarop we zochten naar beter begrip van elkaar, heb ik erg gewaardeerd. Als Raad van Toezicht gingen we bijvoorbeeld samen met de Raad van Bestuur één keer per jaar twee dagen de hei op om meer de diepte in te gaan. Dan kijk je elkaar in het hart.

Heb ik in een interview ooit gezegd dat ik nogal bot kan zijn? In mijn beleving ben ik genuanceerder geworden. Ik ben direct, al komt dat bij een ander misschien als bot over. In de Raad van Toezicht hebben ze wel eens tegen mij gezegd: ‘Begin nu eens met een vraag te stellen.’ Ik vroeg al snel om verantwoording in plaats van om uitleg. Dat blijft een valkuil.

Ik ben vrij goed in afscheid nemen en heb veel vertrouwen in Willem. Al is het tegen de achtergrond van het turbulente mediapolitieke bestel geen kleinigheid. Ik wens hem daarom de wijsheid van Salomo, de realiteitszin van Prediker, het geloof van Abraham en het geduld van Job.”

Willem Smouter (57): “Ik begin niet aan deze taak om de EO nu eens even te vertellen hoe het moet. Nee, ik wil meedenken en een klankbord zijn als het gaat om de vraag hoe de EO de missie in stand kan houden en tegelijk helemaal past in het omroepbestel. Hoe de EO er over vijf jaar uitziet, is moeilijk te zeggen. Wat belangrijk blijft, is dat ze niet alleen een bedrijf, maar ook een beweging is, een ledenorganisatie. Daarom ben ik blij met de combinatie ‘voorzitter Raad van Toezicht’ en ‘voorzitter Ledenraad’. Die eerste raad is gekozen op basis van deskundigheid, terwijl de Ledenraad bestaat uit mensen die geen professionals zijn, maar wel een duidelijke betrokkenheid op de EO hebben. Dat is sterker en stabieler dan de wisselende steun die je van de politiek krijgt.

Wat ik prachtig vond aan Ad, was zijn gepassioneerde betrokkenheid bij het Evangelie en de missie. Dat spatte ervan af en daar hoop ik ook iets van te laten zien op mijn manier. Zei hij dat we allebei wijze vrouwen achter ons hebben staan? Dat is zeker zo. Toen ik de eerste gesprekken had over deze functie, bevroeg mijn vrouw mij kritisch: of ik wel genoeg wist wat er speelde bij de EO.

Of ik slecht zal slapen, zal moeten blijken. Ik denk niet licht over deze functie: de publieke omroep zit in zwaar weer en daarbinnen ligt de christelijke religie onder vuur. Dus nee, ik zie niet op tegen deze taak, wel tegen het feit dat je soms tegen de stroom in moet roeien.

Ik wens Ad toe dat hij met blijdschap zal blijven terugkijken. Hij heeft een oneindige hoeveelheid functies gehad en het meest riskante is dat je op den duur gaat zeggen dat het sinds jouw tijd allemaal minder is geworden. Daar heb ik bij veel christelijke leiders angst voor, maar bij Ad niet. Hij kent de relativering van Prediker: alles heeft z’n tijd.”


Tekst: Mirjam Hollebrandse
Beeld: Dik Nicolai
Bron: Visie 2015, nr. 1