Verschillen tussen generaties in christelijke kring
Leestijd: 4 minDoor Inge-Mirjam Bosveld
Tijdens de coronacrisis staat de generatietheorie onverwacht weer stevig in the picture. Millenials maken verwijten aan babyboomers en vice versa. We hebben blijkbaar behoefte aan overzicht en kaders. Hokjes en vakjes maken het leven prettig overzichtelijk.
Openheid is een ding. Misschien wel voor alle generaties. Maar zeker voor de generatie babyboomers. De generatie die geboren werd tussen 1941 en 1955 kreeg in christelijke kring niet per se openheid mee als kernwaarde in de opvoeding. Als het niet lekker liep in je gezin of huwelijk, dan was dat iets wat je binnenskamers hield. Je hing je vuile was vooral niet buiten.
Je kunt je afvragen of er niet altijd een drempel blijft om open te zijn over problemen. Maar bij de patatgeneratie zie je wel een sterke gerichtheid op openheid over zelfontplooiing en reflectie. Deze generatie kan daar ook wat in doorslaan. Voor de oudere generaties is dat echt een ander verhaal. Veel babyboomers groeiden op met weinig aandacht voor zelfreflectie. Al dat gepeur in je zielenroerselen, waar was dat nou goed voor? Hard doorwerken en niet zeuren was het credo. Dat is ook echt heel anders voor millenials. Voor hen is het niet gek om hulp in te schakelen als zaken mislopen.
Als je als boomer trouwde, zat je voor de rest van je leven aan je echtgenoot vast. Dat gold zeker in een christelijk milieu. Lang was dat vanzelfsprekend. Generaties na hen, zoals generatie X en de pragmatische generatie hebben zich daaraan ontworsteld. Zodanig dat ze daarin misschien doorgeschoten zijn en daarbij een stuk commitment uit het oog verloren hebben. Dat kan betekenen met name de pragmatische generatie sneller kiest voor korte geluksmomenten. Bij millenials zie je weer meer een verlangen terug naar het ideaal. Vanuit dat verlangen kan wel keuzestress ontstaan: is dit wel de goede relatie, of is er nog iemand die beter of leuker is?
Ook in de keuze voor een niet-/andersgelovige partner zijn verschillen te zien. Waar dat vroeger not donewas, kiezen mensen vanaf de patatgeneratie meer voor hun geluk, luisteren ze meer naar hun gevoel. Dus als ze verliefd zijn op een niet-gelovige kunnen ze het belang van beiden geloven relativeren en stellen ze bijvoorbeeld dat hun liefde hen bindt. Aan de andere kant beleven mensen hun geloof ook veel persoonlijker, dus zoeken ze in hun partner wel iemand die hen op dat niveau ook echt begrijpt. Maar dat is zwaarwegender dan bijvoorbeeld naar (dezelfde) kerk gaan. Dat persoonlijke geloof geldt trouwens echt voor millennials.
Nog steeds kiezen veel christelijke stellen er bewust voor om niet eerst te gaan samenwonen voor het huwelijk, maar dat is lang niet meer zo zwart-wit als vroeger. Was dat voor babyboomers volstrekt geen optie, vanaf generatie Y is dat minder een probleem. Ook kerken hebben daarin een ontwikkeling doorgemaakt. Zag je vroeger nog dat een stel bijvoorbeeld eerst weer apart moest gaan wonen, voor een predikant hen wilde trouwen, nu zie je dat bijna niet meer. Afgezien van bepaalde evangelische en reformatorische christenen, heeft ook de grote, grijze groep christenen seks buiten het huwelijk.
Misschien is de belangrijkste conclusie wel dat christenen, onafhankelijk van hun generatie grosso modo allemaal wat verschoven zijn in hun denkbeelden.
Deze korte resume is gebaseerd op het verhaal ‘Z, X, Y, wat ben jij?’ uit Eva 4. In dat verhaal delen relatiecoach Cocky Drost en orthopedagoog en mentor Bert Reinds hun observaties over generaties en relaties.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
