Nu, na bijna een halve eeuw, verschijnt alsnog de concertfilm Amazing Grace in de bioscoop. Regisseur Pollack is inmiddels overleden, en Aretha Franklin zelf ook. Waarom moesten we zo lang wachten?
Verbloemde misser
De filmproducenten biechten in interviews op dat Pollack en zijn team destijds een cruciale fout maakten: ze vergaten bij te houden welke nummers ze precies opnamen, waardoor het later tijdens de montage onmogelijk werd om beeld en geluid te synchroniseren. Om deze misser te verbloemen werd een verhaal verzonnen over copyrightproblemen, waarna de filmrollen werden verstopt in een kluis.
Pas een jaar of tien geleden werden de opnames min of meer per ongeluk ontdekt door een muziekproducent. Deze Alan Elliott wist de technische problemen eenvoudig te fixen met behulp van een computerprogramma, en monteerde de film toen zelf af. Er volgde nog wat juridisch getouwtrek, maar nu is het resultaat dan eindelijk te zien.
Kerkelijke roots
Dat is heuglijk nieuws voor muziekliefhebbers. Aretha Franklin, die meestal soul zong en nu eens een ode wilde brengen aan haar kerkelijke roots, is in absolute topvorm en wordt begeleid door een groep fenomenale muzikanten, onder wie de pianospelende dominee James Cleveland en diens beroemde Southern California Community Choir.
Trailer 'Amazing Grace'
Funky jaren 70-mode
De muziek (allemaal traditionals in een nieuw jasje) blijft natuurlijk de hoofdattractie, maar de beelden maken het feestje compleet. Het onopgesmukte decor, de meezingende kerkgangers, de funky jaren 70-mode: het draagt allemaal bij aan een zeldzaam authentieke ervaring, die zowel gelovige als niet-gelovige kijkers kippenvel zal bezorgen. Die verbroederende werking had Franklin – zo blijkt wel uit de shots van Rolling Stones-zanger Mick Jagger, die enthousiast tussen het kerkpubliek staat mee te klappen.
