Geboorte

Met 28 weken en een paar dagen worden de kinderen geboren. Marja: “Dit was wel een spannende periode, ook voor mijn moeder. Toen de bevalling kwam, moest mijn moeder opeens nog naar een ander ziekenhuis. De doktoren in het ‘eigen’ ziekenhuis hadden niet de juiste middelen om ons ter wereld te laten komen. Mijn moeder verloor ook nog aardig wat bloed. Het was dus best spannend. Maar gelukkig heeft ze het volgehouden.”

‘Vroeger waren we echt een clubje’

Voor Frits, Marja en Femke is het de normaalste zaak van de wereld om een drieling zijn. Marja: “Het is heel gezellig om met leeftijdsgenoten op te groeien.” Frits voegt toe: “Vroeger waren we echt een clubje.” Femke: “We speelden altijd samen en vierden ook onze verjaardag met z’n drieën.” Marja: “Door onze ouders, broers en zussen werden we ook altijd ‘de drieling’ genoemd. Dat zit er ook nu nog een beetje in.”

‘We werden altijd ‘de drieling’ genoemd’

Marja: “Tegelijkertijd zijn wel allemaal ons eigen persoon. We doen ons eigen ding en wonen nu ook op verschillende plekken. Frits in Vroomshoop, Femke in Almelo en ik woon in Ede.” Ook in hun werk gaan de drie hun eigen weg. Femke werkt in de horeca, Frits is actief als allround timmerman en Marja is werkzaam als HR-adviseur. Marja: “Ook is het niet zo dat als de een buikpijn heeft, de ander dit ook heeft. Maar als ik aan iemand vertel dat ik een van een drieling ben, besef ik opeens dat het toch wel uniek is.” 

Verschillen

De zussen en broer zijn dan wel een drieling, maar toch best verschillend. Qua uiterlijk, maar ook qua karakter. Frits: “Plat gezegd is Marja de slimmerik, Femke de grappige en zit ik er wat tussenin.” Marja: “Frits is de handigste van ons drieën en kan goed klussen. Femke is erg creatief en kan goed tekenen.” Femke voegt toe: “Marja is ook veel avontuurlijker en houdt van reizen, ik blijf liever in m’n eigen omgeving. Verder zijn Frits en ik wat nuchterder en direct en is Marja wat meer van het gevoel.”

‘We hebben aan een paar woorden genoeg’

De drie kunnen elkaar vaak goed aanvoelen. Frits: “Ik hoef hen maar een beetje aan te kijken en dan weet ik wat er speelt. Als een van hen ergens mee zit, bijvoorbeeld.” Marja: “Ja, we hebben aan een paar woorden genoeg, hoewel ik dit met sommige andere broers of zussen natuurlijk ook heb. Toch is de band tussen ons drieën wel anders dan met andere broers en zussen. We kennen dezelfde ‘roots’. We weten dat we iets gemeenschappelijks hebben wat heel groot is. We zijn samen geboren en hebben dezelfde herinneringen.”

Ytje is moeder van vier jongens. "Wat ik zo handig vind aan een jongensgezin, is dat de jongens zo lekker snel klaar zijn met aankleden." Lees hier haar verhaal.