‘Ach, één keertje maar…’ Heel soms stuiteren opgewonden gedachtes door mijn hoofd als ik in een fijn gesprek beland met een mooie vrouw die niet de moeder van mijn kinderen is. Ik wil met haar naar bed…

Voor de duidelijkheid: ik ben geen hitsige puber meer die deze ideeën elke dag heeft, maar volgens wetenschappers zit vreemdgaan wel in onze genen. We zijn vanuit ‘de oertijd’ gewend om met meerdere mensen het (stenen) bed in te duiken. En de actuele cijfers spreken voor zich: rond de 25% van de relaties krijgt te maken met vreemdgaan. Kunnen we allemaal de heilige boner gaan uithangen, maar stiekem gebeurt het meer dan we elkaar voorhouden.

Voor mij verklaren deze cijfers wel waarom die gedachte aan vreemdgaan na vijf jaar relatie af en toe bij mij opborrelt. Blijkbaar zijn verschillende bedpartners voor veel van ons een primaire behoefte. Maar is het dan een reden om het gewoon te gaan doen? In een eerste opwelling zou ik dus zeggen: LET’S GO. Maar wanneer ik er iets langer over nadenk en de cijfers zie…

Twee op de vijf scheidingen ontstaan door vreemdgaan (CBS). Onze fijne, stabiele relatie + gezinssituatie op het spel zetten? Het is mij die ene (waarschijnlijke korte) vrijpartij totaal niet waard. Misschien dat ik het op de korte termijn leuk vind, maar op lange termijn brengt het alleen maar ellende met zich mee. Zie het als een keuze tussen kortstondig versus duurzaam geluk.

Zie het als een keuze tussen kortstondig versus duurzaam geluk

Gelukkig kan ik het binnen mijn relatie hebben over mijn vreemdgaande gedachten. We doen niet alsof onze monogamie een vast gegeven is waar we niks voor hoeven te doen. Dat vind ik fijn, dat die ruimte voor eerlijkheid er bij ons is, dat zorgt er bij mij juist voor dat ik nog liever bij Roos wil blijven. En mochten we toch ooit scheiden, dan gaan we hopelijk eerst uit elkaar voor we met een ander in elkaar gaan.

Vanuit mijn ‘natuur’ wil ik dan misschien een keer met iemand anders naar bed, maar dat betekent niet dat ik het ook doe. Het willen is een gedachte, die kan er wat ons betreft zijn, maar het vervolgens doen is een keuze.

Dan maken wij liever de keuze voor elkaar. <3

Bas Derks (31) heeft huisje, boompje, baby’tje, maar in zijn hoofd blijft het altijd een ballenbak van twijfels, onzekerheid en vragen. Hier schrijft hij blogs over.