Niet dat ik een influencer ben (verre van), maar ik merk wel dat we bekendheid boven deskundigheid zijn gaan zetten. Mensen die supergoed kunnen vloggen, kiekjes maken van hun eten of doelpunten scoren, mogen plots overal hun mening over geven. “Wat vind je van Israël?”, “Hoe kijk jij naar vluchtelingencrisis?”. En ze geven ook nog antwoord ook, deze beroemdheden. Of ze wachten de vraag niet eens af en spuien zelf hun ongefundeerde ‘feiten’ op social media.

Een radio-dj die – tegen het advies van deskundigen in – drankjes met antidepressiva promoot, zangers die vertellen hoe politici moeten werken, influencers die wetenschappelijke onderzoeken achteloos wegwuiven met eigen Google-werk. We trappen er massaal in. Luisteren liever aandachtig naar degenen die hun verhaal goed kunnen presenteren dan degenen die goed kunnen leren en nuanceren.

Begrijp me niet verkeerd, een gezonde portie argwaan mag je altijd hebben, maar dat maakt jezelf/iemand niet meteen een wetenschapper, arts, journalist of leraar. Daar heb je een opleiding en ervaring voor nodig. En nee, een uurtje surfen op het internet is niet hetzelfde. Ga in gesprek, blijf nieuwsgierig, maar neem de ander ook serieus op zijn of haar vakgebied. Ook als dat tegen je eigen belangen ingaat.

Ga in gesprek, blijf nieuwsgierig, maar neem de ander ook serieus op zijn of haar vakgebied.

Dat ik over liefde schrijf en veel over dingen nadenk, maakt mij nog geen psycholoog of relatietherapeut. Neem mij dus vooral (op dat gebied) niet te serieus. Mensen in je omgeving kennen je veel beter en kunnen je beter helpen. En als dat niet zo is, zijn er altijd experts. Ik kan je dus – hoe graag ik het ook zou willen – niet helpen met je vraag.

In plaats van ons altijd overal over uit te spreken, moeten we wat vaker durven toe te geven dat we het antwoord niet weten.