Het spookt al een paar dagen door mijn hoofd: het programma Onze Boerderij met Yvon Jaspers. In de bewuste uitzending die ik zag, vertelde boerin Annechien over haar varkensbedrijf en de weg die zij met haar man is gegaan om te komen tot het bedrijf dat ze nu hebben. 

De afgelopen 15 jaar hebben ze hun varkenshouderij helemaal omgebouwd naar een Beter-Leven-varkensboerderij waar de varkens vrij naar buiten kunnen, elke dag verse hooi krijgen en waar zorgvuldig met ze wordt omgegaan.  Dat is goed voor twee-sterren-beter-leven-keurmerk op het vlees dat van deze varkens afkomstig is. 

De consument wil geen tweesterrenvlees

Deze boerin vertelde met een zekere trots, maar ook terughoudendheid over haar bedrijf. Maar wat me raakte was de blik in haar ogen die niet leek te corresponderen met haar verhaal. Ze leek ongelukkig. Terwijl ze toch het bedrijf hebben waar ze lang van hebben gedroomd. 

Aan het einde van de aflevering kwam de aap uit de mouw. Het boerenechtpaar kan momenteel de eigen varkens niet als beter-leven-vlees verkopen, omdat na een proef in de supermarkt blijkt dat wij als consument niet bereid zijn om duurder tweesterrenvarkensvlees te kopen.  
Het vlees van de varkens van Annechien werd na twee maanden uit de schappen gehaald. En wat blijkt nu: hun ‘beter leven varkens’ worden momenteel als ‘gewone’ varkens verkocht en geslacht en komen dus zonder keurmerk in de winkel. 

Zelf overwoog ik na het kijken van dit item zelfs even om maar weer vlees te gaan eten. Om die varkens van deze boerderij te kopen. Gewoon om die boerin een hart onder de riem te steken. Maar ja, afgelopen jaar besloot ik te stoppen met het eten van vlees. Niet eens omdat ik het zo te doen had met de dieren die leven voor de slacht, maar vanuit klimaatoverwegingen. 

Treurig, maar ook hoopvol

Het verhaal van boerin Annechien is treurig en tegelijkertijd hoopvol. Het is triest dat we als vleesetend Nederland niet bereid zijn om (wat) meer te betalen voor een stuk vlees van een dier dat een beter leven heeft gehad. Is onze behoefte aan vlees zo sterk dat we er dan maar voor kiezen om dieren te eten die nooit de buitenlucht hebben gezien en geen dierwaardig leven hebben gehad?

Maar de hoopvolle kant is er ook, want als consument hebben we meer invloed dan we denken. Wanneer wij met onze koopkeuze laten merken wat we belangrijk vinden, luisteren supermarkten naar ons. Daar ligt dus een kans. 

Kiezen we alleen voor een beter leven voor onszelf of kiezen we ook voor een beter leven voor een dier (dat net als wij door God gemaakt is)? Vinden we dat boeren beter voor hun dieren moeten zorgen? Dan moeten we als consument met ons koopgedrag hier ook naar handelen en waar kun je dit beter laten zien dan in de supermarkt?

Annemarthe Westerbeek is coördinator van Micha Nederland. 

Zondag 20 oktober is het Micha Zondag. Op deze dag staan kerken wereldwijd stil bij de vraag hoe we met z'n allen kunnen werken aan een rechtvaardigere wereld. Het jaarthema van Micha Nederland is dit keer: De regenboog: hoop voor mens en dier. Want dieren zijn belangrijk in Gods ogen! Meer weten? www.michazondag.nl.