Vandaag wordt op veel plekken in de wereld gedacht aan de Italiaanse dame Chiara Lubich. Bij haar geboorte kreeg ze de voornaam Silvia die ze na een religieuze ervaring veranderde in ‘Chiara’ – wat ‘licht’ of ‘helderheid’ betekent. In een wereld die door onrust geteisterd werd, zette zij zich in voor gemeenschap en verbinding. 

In een wereld die door onrust geteisterd werd, zette zij zich in voor gemeenschap en verbinding.

Als twintiger maakte ze de Tweede Wereldoorlog mee. Het verhaal gaat dat ze met jonge vrouwen in de schuilkelders zinnen uit de Bijbel las om dan per zin te bedenken hoe die zou kunnen helpen in de wereld van vandaag. De beweging rondom haar wordt de ‘Focolare’ beweging genoemd wat ‘vuurplaats’ betekent. Want zo moest het gaan, vond ze: alsof je samen rondom een verwarmend kampvuur zit waar je de verhalen van je leven deelt en samen inspiratie zoekt. Inmiddels voelen mensen vanuit allerlei geloofsstromen verbondenheid met deze beweging.

Het beeld van de vuurplaats spreekt mij aan. En ik ben dankbaar voor mensen die het vuur blijven oppoken – waaraan de wereld zich kan warmen, waarbij we ervaringen en inspiratie kunnen delen.

• 

  Joris Linssen: ‘Omgaan met mensen buiten je bubbel maakt je rijk’

  Klik hier