De Kaartenclub steekt mensen een hart onder de riem: 'Het is iets kleins, maar het effect is zó groot'
Interview
Leestijd: 5 minDoor Anouk van de Schootbrugge
Interview
Leestijd: 5 minDoor Anouk van de Schootbrugge
Wanneer stuurde jij voor het laatst een kaartje? Of raakte je ontroerd door een handgeschreven kaart? EO-presentator Jesse Brandsen zag wat een stapel bemoedigende post teweeg kan brengen en richtte namens de EO De Kaartenclub op. “Elk kaartje zegt: ik denk aan jou, ik zie jou.”
‘Ik geloof het gewoon niet!’ Op de bank van de 83-jarige Coby liggen drie cadeautasjes vol kaarten. ‘Hebben er zó veel mensen gereageerd?’ vraagt ze verbaasd aan Jesse. Mensen gaven massaal gehoor aan de oproep van De Kaartenclub. Ondanks haar hoge leeftijd doet Coby vier dagen per week vrijwilligerswerk voor anderen, maar nu was het tijd om háár eens in het zonnetje te zetten.
Het idee voor De Kaartenclub ontstond twee jaar geleden, na een uitzending van het EO-programma Wie kent mij nog? In een fragment dat op social media verscheen, vertelde de 97-jarige Mien hoe eenzaam zij zich voelde. Mensen vroegen spontaan of ze haar een kaartje konden sturen. “Er kwamen zo’n 130 stuks binnen”, zegt Jesse. “Daar heb ik Mien mee verrast, en dat legden we vast op beeld. Toen dachten we: dit kunnen we vaker doen. En zo ontstond ruim drie maanden geleden De Kaartenclub.”
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Elke maand verspreidt De Kaartenclub via de gelijknamige Facebookgroep, het radioprogramma De avond van 5 en via Visie een oproep om kaartjes te sturen voor één persoon of gezin. “Elk medium heeft zijn eigen soort publiek, wat zorgt voor een grote verscheidenheid aan kaarten”, zegt Jesse. Hij verzamelt alle post en gaat vervolgens, bepakt en bezakt, langs bij de ontvanger thuis. “Bij de voordeur sta ik paraat met mijn telefoon om zijn of haar reactie te filmen. Steeds weer zijn mensen verbaasd of ontroerd. Zoals de 30-jarige Rico, voor wie de allereerste kaartenactie bestemd was. Hij versierde meteen zijn schouw met de kaarten. ‘Ik ben helemaal sprakeloos’, reageerde hij. ‘Ik ga ze allemaal digitaliseren voor als ik een minder fijne winterdag heb.’”
“Ook hielden we een actie voor verpleeghuizen van het Leger des Heils”, vervolgt Jesse. “Dat leverde maar liefst dertienhonderd kaarten op. Die hebben we verdeeld in setjes van vijf. Ik twijfelde nog: vinden mensen dat wel leuk, maar vijf kaartjes? Maar ze reageerden heel enthousiast, vaak hadden ze er zelfs even geen woorden voor. Ook al was het geen groot of duur cadeau, voor hen betekende het veel. Want er waren vijf mensen die speciaal aan hen hadden gedacht.”
“Een kaart is natuurlijk iets kleins, maar het effect van een hele stapel is zó groot. Elk kaartje zegt: ik denk aan jou, ik zie jou. En dat soms wel honderd keer. Ik denk dat we onderschatten hoe zo’n klein gebaar voor een ander heel groot kan zijn.
We zijn vaak druk met ons eigen leven, maar door een kaart te sturen, stappen we even in het leven van een ander. De wereld is bovendien onrustig, en daar hebben we nauwelijks invloed op. Met het versturen van een kaartje verander je niet de wereld, maar wel een moment in iemands leven.”
Nou, een kaartje helemaal uit Barneveld!
Jesse vindt het fascinerend hoe specifieke elementen op een kaart kunnen ontroeren. Soms is dat de voorkant: “Sommigen knutselen zelf prachtige kaarten. Dan kijken ontvangers met verbazing naar het werk dat iemand speciaal voor hen in een kaart heeft gestoken. Of het is juist een gekocht exemplaar, waarvan de voorkant precies de juiste snaar raakt.” Ook de tekst aan de binnenkant ontroert vaak, merkt hij. Zoals een mooi Bijbelvers, of een lieve bemoediging. “Zelfs als mensen alleen hun naam en plaatsnaam opschrijven, zijn de ontvangers dankbaar: ‘Nou, helemaal uit Barneveld!’”
“Dat doe ik inderdaad veel meer dan vroeger, omdat ik zie wat voor effect het heeft. Daar stond ik eerst niet zo bij stil. Ook schoot het er vaak bij in. Als ik nu bedenk dat ik iemand een kaart wil sturen, loop ik direct naar de kaartenbak en schrijf ik er eentje. Het adres opzoeken en een postzegel regelen, dat doe ik daarna wel.”
De EO draagt De Kaartenclub een warm hart toe, merkt Jesse. Veel collega’s zijn net zo enthousiast als hij, waardoor de club ruimte krijgt om te groeien. “Als ik het EO-gebouw binnenloop, komt de receptioniste me vaak glimlachend tegemoet met een nieuwe lading post. Dan loop ik daar vrolijk mee door het gebouw.” Ook het ledenaantal van de Facebookgroep blijft stijgen: de teller staat inmiddels op bijna achthonderd. “Iedereen die graag kaartjes schrijft, is van harte welkom in deze groep. Mooi om te zien: mensen plaatsen steeds vaker uit zichzelf oproepjes om kaarten te sturen”, zegt Jesse. “Voor de toekomst van De Kaartenclub hoop ik dan ook dat de achterban uitgroeit tot een flinke groep die zich wil inzetten voor een ander. Bijvoorbeeld door de boodschappen te doen, of de tuin op te knappen. Hopelijk gaan we daardoor steeds meer naar elkaar omzien.”
Klik hier voor meer informatie over De Kaartenclub.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
