‘Mijn moeder geeft mijn man vaak de schuld van het verbroken contact’

Wat Dorothé ook lastig vindt, is dat haar moeder haar man niet accepteert. “Ze laat duidelijk merken dat ze een hekel heeft aan mijn man. Hij krijgt vaak de schuld. Ik accepteerde alles, omdat mijn moeder gewoon zo is. Totdat mijn vader vertrok. Mijn moeder dreigde met een scheiding, waarop mijn vader écht wegging. Daardoor ging ze nog meer op mijn leunen en moest ik steeds meer voor haar regelen en doen,” vertelt ze. “Als ik mijn verhaal aan anderen vertel, ben ik meestal verbaasd over hun reactie. Ik vond het normaal, tot er mensen waren die mij lieten nadenken over wat mijn grenzen waren.

Ook vroegen ze welke impact het had op mijn man en kinderen. Daardoor ging ik met mijn moeder in gesprek. Ik gaf aan dat er een grens bereikt was. Toen ging ze door het lint, want zoiets mag je niet zeggen tegen je moeder volgens haar. Je moet je ouders altijd eren en dat betekent volgens haar dat je alles doet en het zeker niet zegt als je iets niet goedvindt. Sindsdien heb ik niets meer van haar gehoord. Zelf belde ik nog een keer, maar toen deed ze erg afstandelijk. Ze vroeg ook niet hoe het met de kleinkinderen is. Die interesse is er dus niet. Na dat gesprek hoorde ik niets meer van haar.”

‘Mensen die horen dat mijn moeder geen contact meer wil, denken al snel dat het aan mij ligt’

Dorothé vindt het een lastige situatie. “Mensen die horen dat mijn moeder geen contact meer wil, denken al snel dat het aan mij ligt, want een moeder doet zoiets niet. Dat is lastig,” legt ze uit. “Tegelijkertijd wil ik eigenlijk geen contact meer, want ik ontdekte dat mijn leven nu veel rustiger is. Het is veel beter zo. De laatste tijd word ik steeds bepaald bij het verhaal van de moeder en broers van Jezus die Hem opzoeken. Jezus wijst hun dan af, kijkt om zich heen en zegt: ‘Dit zijn mijn moeders en broeders’.

Ook tijdens een kerkdienst kwam dit duidelijk naar voren. Zo maakte God mij duidelijk dat ik verder moet en andere mensen in mijn leven moet zien als een moeder. Ik vind het wel heel lastig dat dit niet mijn keuze is. Toch voel ik me gedragen door God. Mijn vader heeft een lieve vriendin en zij is een echte oma voor mijn kinderen. Ik vind haar een schat, maar vind het lastig om met haar om te gaan. Alsof dat niet mag.”

Contact met grenzen

In de toekomst zal Dorothé haar moeder waarschijnlijk nog wel af en toe ontmoeten. “Ik weet dat ze dan op mijn kinderen in zal praten en zielig zal doen, om het weer voor het zeggen te krijgen. Ik hoop dat ik dan duidelijk kan maken dat contact onderhouden prima is, maar dan met grenzen. Nu ben ik vooral bezig met wat ik wil, zodat het niet meer uit de hand loopt,” zegt ze nadenkend. “Al weet ik eigenlijk dat ze geen contact wil, tenzij ik alles doe wat zij zegt.”

Lees ook: Linda's dochter raakte zwanger op haar achttiende