Toch is het zover: Jaap van Dissel van het RIVM kondigde de Tweede Golf tijdens een briefing in de Tweede Kamer hoogstpersoonlijk aan. Nu is er wel een probleem: we hebben nooit precies afgesproken wat een Tweede Golf is! Natuurlijk, als de besmettings- en opnamecijfers oplopen, vertonen de grafieken een bollinkje, afhankelijk van hoeveel besmettingen en opnames het betreft. Maar bij hoeveel toename mogen we over een golf spreken?

Omdat we dat niet precies hadden gedefinieerd, had ik een beetje argwaan toen Van Dissel en later ook anderen over de Tweede Golf spraken. Was dit niet gewoon een poging om de geest weer in de fles te krijgen? Een middel om ons ertoe te bewegen ons weer beter aan de maatregelen te houden? De persconferentie van een paar dagen ervoor had kennelijk te weinig succes gehad, de mensen luisterden niet meer. “Wat moeten we nu? Weet je wat? We noemen het De Tweede Golf!” En wij journalisten kakelen het braaf na.

Voor de helderheid: het maakt natuurlijk helemaal niet uit hoe je de huidige ontwikkelingen (ik schrijf deze column op donderdag 24 september) noemt. Het aantal besmettingen is (veel te) hard opgelopen en het aantal ziekenhuis- en ic-opnames neemt ook toe. Er is alle reden om alarm te slaan. En ik weet het: de overheid heeft zich niet van z’n beste kant laten zien: het testbeleid is (verwijtbaar) niet op orde, er wordt gedraaid en gekonkeld over mondkapjes in verpleeghuizen, maar het virus trekt zich daar niets van aan. Dat verspreidt zich lekker door.
Dus, Tweede Golf of niet: afstand houden, handen wassen, testen, thuisblijven, ventileren. Opdat de Tweede Golf een Tweede Golfje wordt.