Stiekem denk ik wel eens dat ik de enige ben die stille tijd lastig vind. Ik hoor mensen om me heen er altijd zo verheffend over praten. Zeker als tiener durfde ik niet openlijk te verklappen dat stil in een hoekie zitten met God niet zo’n mijn ding was. Zelfs niet nadat geestelijke mensen mij erop wezen dat Jezus dat ook regelmatig deed.

Het is te vergelijken met mijn triatlons. Ik hou van het doen van triatlons, maar ik heb weinig met hardlopen. Maar helaas: zonder hardlopen geen triatlon. Toch heb ik afgelopen zomer een dik persoonlijk record neergezet op mijn laatste triatlon… door het lopen.

De ultieme truc
Als je triatlons wil doen, dan kun je niet alleen trainen op zwemmen en fietsen, maar dan moet je tijd maken voor het hardlopen. In mijn geval is juist op dat gedeelte de meeste winst te halen. Dus heb ik trucs bedacht om toch mijn hardlopen te trainen. Ik heb mijn zwakheid georganiseerd.

Mijn ultieme truc? Mezelf voor de gek te houden. Terwijl ik weet dat ik er minstens acht moet lopen, zeg ik tegen mezelf dat ik er maar vier hoef. Ik ken mezelf. Als ik eenmaal bezig ben en de eerste drie kilometer gehad heb, dan kom ik in een flow en komen die laatste vijf vanzelf. Op cruciale momenten in het hardlopen kruip ik in mijn nothing-box. Ja, ja, mannen kunnen dat, bijvoorbeeld als ik langs een afslag ren die afsnijdt. Daarna kan ik niet anders dan die acht volmaken. Gewoon doorlopen.

Eigenlijk werkt het net zo met mijn stille tijd. Ik heb mijn eigen zwakheid georganiseerd, geleerd mezelf voor de gek te houden. Ik weet dat mijn relatie met God niet zonder praten met hem kan. En ik weet dat als ik dat doe, het vrijwel altijd een goede tijd is.

Koffiezetapparaat
Dus staat er bijvoorbeeld aan de ene kant van het koffiezetapparaat een Jezus-icoontje met de woorden ‘Jezus ik vertrouw op U’. Zo begint elke dag met dat gebed bij de kop koffie. Aan de andere kant van dat apparaat staat een klein dagboekje, waarin een Bijbeltekst kort staat uitgelegd. Ik weet namelijk dat het eerste waar ik mijn gedachten mee vul, terugkeert in mijn denken die dag.

Zwakheid organiseren
En trouwens: soms zijn dingen te combineren. Ik loop inmiddels zonder oortjes in, zodat ik acht kilometer de tijd heb om met de God, van Wie ik zoveel hou, te praten. Dat is ook stille tijd - misschien wat out-of-the-church-box - maar het is zo.

Ik ben niet sterk, maar doe mijn best mijn zwakheid zo goed mogelijk te organiseren. Niet omdat ik stille tijd moet doen ‘omdat het hoort’, maar omdat ik wil groeien in mijn relatie met Jezus.
Had ik al gezegd dat ik van Hem hou? Daarom dus.

Auteur: André Maliepaard