Deborah leerde God van dichtbij kennen tijdens haar ziekte: ‘Hij haalde mij uit het donker’

“Als er een God bestaat, had hij dit toch niet laten gebeuren?” krijgt Deborah de Meijer vaak te horen als ze haar verhaal deelt. Zij ervoer juíst Gods liefde en nabijheid in de periode dat ze ernstig ziek was. Ze was dan wel gelovig opgevoed en leerde dat God ‘goed’ was en satan ‘het kwaad’, maar een echt geloofsleven? Dat had ze niet. “Ik las niet uit de Bijbel, ging niet naar de kerk.” De diagnose Hodgkin veranderde dat, al gebeurde dat niet direct.

‘Ga ik nu dood?’

“Ik ging meteen in de vechtmodus”, vertelt Deborah over het moment dat ze hoorde dat ze kanker had. “Mijn eerste vraag aan de arts was: 'Ga ik nu dood?' Ik wilde weten waar ik aan toe was.” Gelukkig krijgt Deborah al snel te horen dat haar kans op genezing groot is als ze bepaalde behandelingen ondergaat. Ze besluit zich te focussen op de positieve zaken en leeft van dag tot dag. Zo probeert ze te genieten van de natuur en lieve kaartjes van mensen om haar heen. Maar dat is zeker niet altijd makkelijk. “Hoe meer chemo’s ik kreeg, hoe zwaarder het werd. De vermoeidheid overviel mij echt. Soms kon ik niet eens meer naar een scherm kijken, dan zag ik er vier.” Dat de ambitieuze studente ineens een flinke stap terug moet nemen vindt ze naar eigen zeggen “moeilijk.” “Ik moest echt leren om af en toe niks te doen.”

Als ik niet wist wat ik met mijn pijn aan moest, ging ik bidden

Wie is deze God?

Ruimte voor emoties komt dan ook pas later, samen met de vragen. “Ik voelde de wanhoop, angst en onrust. Wat moet ik met deze ziekte en heb ik wel een roeping op aarde?” Deborah omschrijft het als een oprechte zoektocht naar de betekenis van het leven. “Ik geloofde wel dat er een God bestaat, maar ik las niet uit de Bijbel of was niet actief aan het bidden. Ik had geen relatie met God.” Dat verandert in de periode na haar diagnose. “Als ik niet wist wat ik met mijn pijn aan moest, ging ik bidden. Dat bracht mij heel veel rust en blijdschap, wat ik menselijk gezien niet kon verklaren. Al snel volgde de nieuwsgierigheid. Wat voor een God is dit? Waarom is er soms kwaad in de wereld, komt dat echt door de duivel of spelen wij daar als mensen ook een rol in?”

Lees verder onder de foto.

Deborah de Meijer.

“Ik heb veel antwoorden gekregen van God, maar niet meteen.” Deborah omschrijft het als knipoogjes van boven. Zo pakt ze vaker de Bijbel erbij en begint ze christelijke muziek te luisteren. In de Bijbel blijft de zin: ‘Heb je vijanden lief’ hangen. Want hoe doe je dat, je vijand écht liefhebben zoals Jezus dat deed? “Ik kon dat niet meteen toepassen op mijn ziekte”, vertelt Deborah. Een mooie zonsondergang zet haar aan het denken. “Ik zag aan de ene kant de felle mooie zon en aan de andere kant de donkere wolken en dat deed mij denken aan een vers uit het Bijbelboek Johannes. 'Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.' [Johannes 8:12]

‘Mijn lot ligt in Zijn handen’

Ondanks al haar vragen, haalt ze veel hoop uit die belofte van God. “Bij die zonsondergang besefte ik: Wow, Jezus is als het Licht naar de wereld gekomen om voor mijn tekortkomingen te sterven. Als ik mij op Hem blijf focussen, dan haalt Hij mij uit het donker. Als de kanker dan het donker is, hoef ik zelf niet tegen die kanker te vechten en mij druk te maken.” Dit alles noemt Deborah complete overgave. “Als ik met Hem leef heb ik sowieso gewonnen, of ik het nu overleef of niet. De wil van mijn leven, mijn lot, heb ik in Zijn handen gelegd. Ik besefte me: ik kan wel al die behandelingen ondergaan en goed voor mijn lichaam zorgen, maar uiteindelijk ligt mijn lot in Zijn handen. Hij haalde mij uit het donker.”

Tekst gaat hieronder verder.

• Van zelfhulp naar Gods hulp. Laurentine van Landeghem over boek 'De leugens die we graag geloven'

  Klik hier

De frustraties en vermoeidheid moest Deborah leren loslaten. “Ik probeerde mij te focussen op alles wat goed is: Gods liefde. En daar hoorde ook toegeven aan vermoeidheid en misselijkheid bij." Of Deborah ook weleens boos is geweest op God? “Meer onbegrip, zo van: waarom laat Hij dit allemaal gebeuren? Als wij schepsels van God zijn, laat Hij wel veel ellende toe in de wereld.” Antwoorden op die vraag krijgt ze niet. “Soms is het niet aan ons om alles te weten. Alleen God ziet het grotere plaatje, geloof ik.” Wel vindt Deborah dat wij daar zelf ook een bijdrage in kunnen leveren. “We hebben een eigen verantwoordelijkheid. Zo leven we in een drukke, ongezonde maatschappij. God wil een persoonlijke relatie met ons allemaal, maar daar moeten wij dan ook ruimte voor maken. Ik geloof dat het goed is voor ons om te leven zoals Hij het bedoeld heeft.”

Ik weet: dit is ware geluk

Geluk

Na de chemokuren is het tijd voor herstel. Dat voelt voor Deborah nog moeilijker dan de behandelingen zelf. “Ik verloor ook mensen en vriendschappen in die tijd en had geen idee wat de chemokuren met je fysieke gezondheid doen. De gevolgen op lange termijn zijn gigantisch.” De ziekte heeft haar geloofsleven compleet veranderd. “Ik ben nu blij en voel rust. Ik weet: dit is het ware geluk. Het veranderde mijn leven in positieve zin.” Ondertussen is Deborah verhuisd naar Rotterdam, waar ze een kerk heeft gevonden waar ze haar gevoelens en gedachten kan delen met leeftijdsgenoten.

Lees verder onder de foto.

Deborah schreef het boek 'Heb kanker lief' gebaseerd op de tekst uit de Bijbel: 'Heb uw vijanden lief.'

‘Heb kanker lief’

Al tijdens haar ziekte deelt Deborah haar ervaringen op een blog en na heel wat aansporingen van haar omgeving ontstaat het idee om een boek te schrijven. “Ik merkte wel dat ik het spannend vond. Op mijn blog had ik een vast publiek en nu bereik ik meer mensen.” In Deborah's boek lees je haar verhaal met alle hoogte- en dieptepunten. "Het complete, eerlijke verhaal. Iets waar ze zelf behoefte aan had toen ik ziek was." Het boek Heb kanker lief is nu te koop in boekhandels.

Heb kanker lief, Deborah de Meijer, Triple Boeken, 412 blz., €23,95