Zo is het begin van een nieuw kalenderjaar een geweldige kans om eindelijk op te pakken wat ik lange tijd heb laten liggen. Nee, ik hoef niet te stoppen met roken en ga ook niet op dieet. Het schrijven van een nieuw boek zou een mooi begin zijn van een nieuw jaar. Wel moet ik iets opbiechten. Sinds 2004 heb ik elk jaar, al op 31 december, een Word-bestand geopend om een begin te maken met een nieuw boek. Structureel strandde ik in de eerste week van januari. Zo enthousiast en vol motivatie als de frisse start aanvoelde, zo snel verdwenen mijn geniale ideeën in de digitale prullenbak.

Mijn boeken die de afgelopen jaren wel het licht hebben gezien, zijn spontaan ontstaan zonder plannen en zonder een frisse start. Net als mijn keuzes om gedrag en gewoontes te veranderen. Hoe meer ik plan en ergens een startdatum aan koppel, des te groter de kans op falen en afhaken. Als ik niet nu direct in actie kom bij een goed idee of voornemen, of bij vergeving vragen of iets recht zetten, dan is de kans op mislukking recht evenredig aan de tijd die verstrijkt.

Wat is een frisse start toch een magisch moment. Zo’n fijn gevoel en een mooie kans om te geloven in wat komen gaat. Misschien komt het doordat ik tegen beter weten in alle teleurstellingen en alle beren op de weg negeer. En simpelweg kinderlijk geloof dat het kan.

Met alle goede wensen en mooie woorden van de jaarwisseling in mijn achterhoofd wil ik weer kiezen voor een frisse start. Want een goede start is het halve werk. Net als het woordje ‘opnieuw’, dat precies in het midden van het Bijbelboek Jona staat. Terwijl Jona alles verknalt, begint God een frisse start door opnieuw te spreken. Mijn hart klopt sneller – ik ga weer voor een frisse start.