“Ik deed veel vrijwilligerswerk en organiseerde bijvoorbeeld theaterstukken voor de kerk. Daarnaast was ik onderdeel van het leiderschapsteam en was ik actief als jeugdleider. Verder leidde ik Bijbelstudies en gaf ik de Alphacursus. Onbewust was ik mij aan het bewijzen voor God door al deze dingen op mij te nemen. Ik dacht: als ik dit kan doen voor God moet ik het doen. Zonder dat ik het doorhad liep ik mijzelf voorbij.”

Ook op haar werk draagt Enyo haar steentje bij waar dat kan. “Ik deed wat er van mij werd verwacht en durfde geen ‘nee’ te zeggen. Dat resulteerde in situaties waarbij ik op oudjaarsavond nog een website maakte, omdat dat twee dagen daarvoor was besloten. Ik gaf veel meer energie dan dat ik terugkreeg en pleegde daardoor roofbouw op mezelf.”

Ontslag

“Destijds had ik niet het idee dat ik iets verkeerds deed. Mijn relatie met God voelde goed. Ik hield mij aan een checklist in mijn hoofd waar alle geestelijke dingen op stonden. Zo stond ik bijvoorbeeld om zes uur ’s ochtend op om te bidden, las ik op vaste tijdstippen de Bijbel en vastte ik met regelmaat.

Als het van binnen niet goed met mij ging wilde ik dat niet laten zien. Ik kropte mijn emoties op. Zo merkte ik op een gegeven moment dat ik niet op mijn plek was op mijn werk. Dat durfde ik niet te vertellen en ik nam ontslag. Een tijdje heb ik gewerkt als zelfstandig communicatie professional. Een klant bood mij een baan aan en daar stortte ik mij volledig op. Opnieuw werkte ik ontzettend hard, maar kreeg ik hier bijna niks voor terug. Zowel financieel als geestelijk.”

Het gaat niet goed

“In die periode was ik ook aan het verhuizen. De verhuisdozen stonden prachtig opgestapeld in het nieuwe huis. Wekenlang hebben ze daar gestaan zonder dat ik ze met een vinger aanraakte. Ik kon niet meer. Dagen heb ik daar op de keukenvloer gelegen en ontstond het besef: het gaat niet goed met mij.

Ik had een burn-out en ging een periode vol onzekerheid in. Ik begon te twijfelen aan alles dat ik tot dan toe had gedaan in mijn leven. Wat was mijn identiteit? Hebben alle taken die ik op mij had genomen wel hun vruchten afgeworpen? Waarom had ik het zover laten komen?”

Counselor

“Bij een counselor zocht ik hulp, dat is iemand die psychosociale problemen aanpakt. Ik ben blij dat ik die stap heb durven zetten. Zij was een heel toffe vrouw en heeft mij de inzichten gegeven die ik nodig had. Zowel geestelijk als praktisch. Door de vragen die ze stelde ging ik inzien waarom ik bepaalde keuzes had gemaakt. Daarnaast was ze zelf christen en betrok ze God overal bij. Was de manier waarop ik mijn geloof uitte wel de manier waarop God het wil? Was Hij trots op mij? Met deze vragen heb ik ontzettend geworsteld.

Ik heb mogen leren dat je bij God niks ‘moet’, de prestatiedruk die ik voelde is verdwenen. Daardoor heb ik nu een heel andere relatie met Hem, veel meer ontspannen en liefdevol. Waar Hij voorheen vooral heer een meester was, is Hij nu mijn beste vriend.”

Echte vrienden

“Door de burn-out werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Aan de ene kant waren er vrienden die voor mij zorgden toen ik het zelf niet meer kon. Ze gingen naast mij in bed liggen wanneer ik er niet meer uitkwam of bakten hamburgers voor mij op mijn verjaardag. Aan de andere kant wuifden sommigen mijn burn-out weg.

Op een zondag veranderde er iets voor mij. Ik zat beter in mijn vel en ging die dag naar de kerk. Daar voelde ik ineens al mijn emoties weer. Ik hoorde de muziek en zag de kleuren om mij heen. Alles kwamen weer binnen. Dat was een teken dat ik vooruitging.”

De tekst gaat verder onder de video

Vruchtdragen

“Voor mij heeft vruchtdragen een nieuwe betekenis gekregen in mijn leven. Waar het voorheen ging om zoveel mogelijk taken uitvoeren voor God, hoef ik mij nu niet meer te bewijzen. Nu draag ik vrucht door, naast een aantal taken in de kerk, er voor mijn gezin te zijn. En bijvoorbeeld de buurvrouw, die net tot geloof gekomen is, een mooi boek te geven.

Het krijgen van een kind heeft geholpen om voor mezelf te kiezen. Toen ik moeder werd voelde ik me als een leeuwin, met mij viel er niet meer te sollen. Ik besefte dat een gezond kind ook een gezonde moeder en omgeving nodig heeft. Nu leef ik bewust een simpeler leven, zonder druk. Ik ben het belang gaan inzien van tijd voor jezelf nemen. Pas wanneer ik mezelf heb opgeladen kan ik mij daadwerkelijk voor iets inzetten. Uit een lege beker kun je immers niet schenken.”