Net zoals in Nederland zit het achter een betaalmuur en het is niet mogelijk om alleen dit artikel te kopen. Om het te kunnen lezen moet ik een abonnement op de krant nemen.

Laat daar nu net voor de vakantie een geweldige aanbieding zijn: voor maar 17 euro per maand krijg ik alles digitaal en in het weekend krijg ik twee papieren kranten, het kunstmagazine en ook nog eens korting op allemaal leuke uitjes, reizen, films en boeken.

Vlak voor de komst van de eerste krant bedenk ik dat we volgende week op vakantie gaan en al die kranten nooit in onze kleine brievenbus gaan passen. Zou ik het nog kunnen opzeggen? Maar het is al te laat, morgen komt de eerste. Op zaterdagochtend zit er niets in de bus, maar ligt er zo’n Amerikaanse rol met elastiek eromheen op de trap naar de voordeur. De bezorger heeft de krant met het magazine erin over de muur gegooid. Dat is weer een probleem minder, het kan hooguit natregenen, maar de brievenbus blijft leeg.

De krant blijkt mijn nieuwe liefde te zijn; het is heerlijk om die knisperende pagina’s om te slaan, de koppen te lezen en foto’s te bekijken. Ik moet toegeven dat ik niet echt van lezen houd, maar de krantenkoppen alleen al vergroten mijn Spaanse woordenschat. De ingezonden brieven lees ik wel allemaal, die zijn kort en vaak vol smeuïg commentaar. In de eerste krant staat op pagina twee een grote foto van Mark Rutte met een klas scholieren, het geeft me meteen een huiselijk gevoel.

Nadat ik netjes alle pagina’s met echt nieuws, sport en cultuur heb omgeslagen, kom ik bij mijn favoriete pagina: de puzzels. Helaas is de sudoku te moeilijk voor me, maar de digitale variant is nog beter, daar kun je om een hint vragen en met het digitale potlood opties invullen. De opdrachten die ik nog moet maken, schieten niet echt op, want ik probeer eerst al de sudoku’s van de afgelopen maand op te lossen. Eigenlijk is een Spaanse krant niet echt handig voor een Engelstalige studie, maar toch ben ik er blij mee, want zelfs het papier is bruikbaar materiaal. Nu kan Laurens eindelijk zijn schoenen goed laten drogen met kranten erin. Olivia en Laurens willen graag wat bijverdienen in hun eerste vakantieweek en met de gelezen exemplaren kunnen ze de ramen wassen en streeploos droogwrijven zoals dat volgens Machiel hoort.

Zondags hebben we in de kerk accion de gracias, een soort dankdag. Na de dienst maakt Juan Pablo, het oudste gemeentelid, voor iedereen paella. Op de binnenplaats staat hij het traditionele rijstgerecht met kip, zeevruchten en saffraan te bereiden. Als het gerecht in de twee gigantische pannen bijna klaar is en de oogjes van de garnalen ons vanuit de pan aanstaren, legt hij er grote vellen krantenpapier overheen, zodat het nog wat kan nagaren. Er is geen deksel groot genoeg voor deze enorme pannen, maar pagina twee van El País – met de grote glimlach van Mark Rutte – doet hiervoor ook prima dienst.