Geen eigen land
De Israëlieten bleken géén waardige bewoners te zijn en er is een einde gekomen aan de staatkundige onafhankelijkheid van Israël. Dit gebeurde rond 600 voor Christus, de tijd waarin Nebukadnessar Jeruzalem innam. Desondanks hebben er door de eeuwen heen Joden gewoond in het gebied dat wij heden ten dage kennen als Israël, evenals andere bevolkingsgroepen. Lees hier meer over in de blog Geschiedenis van Israël; volk en staat.

1948
Van zeshonderd jaar voor Christus tot 1948 hebben Joden geen eigen staatkundig gebied gehad. Na een langdurig proces is de internationale gemeenschap overeengekomen om (het volk) Israël een eigen nationaal tehuis te geven in 1948. Daar hebben zelfs Arabische staten, bijvoorbeeld koning Feisal van Saoedi Arabië, aan meegewerkt. De vraag is dan vervolgens hoe de inwoners van dat land met elkaar omgaan en hoe het land en haar buren met elkáár omgaan.

Vervulling?
Veel christenen in het ontstaan van de staat Israël Gods hand en de vervulling van eeuwenoude profetieën. Dat zou zo kunnen zijn – er gebeurden inderdaad ongelofelijke dingen. Maar er zijn ook argumenten om dat niet zo te zien, zoals Exodus 34:24b – tijdens de feesten van Israël hoeven zij zich geen zorgen te maken over een vijandelijke aanval. Dat gold duidelijk niet bij de JomKippoer-oorlog in 1973. Of de situatie vandaag... Lastiger wordt het als christenen het bestaan van Israël verdedigen en dat beargumenteren met: ze hebben er recht op, want zij woonden er 3000 jaar geleden al. Dat klinkt valide, maar je kunt de geschiedenis van 3000 jaar niet zo maar uitwissen. Voordat David 3000 jaar geleden Jeruzalem innam, woonden er ook al mensen. En nadat Jeruzalem gevallen is in 135 zijn er anderen de baas geworden. Plus dat het volk Israël haar bruikleen van het landgebied lang geleden verspeeld heeft.

Beloften uit de Bijbel
Hoe zit het dan met de beloften in de Bijbel voor Israël? Dat lijkt in sommige teksten gekoppeld aan een bekering van heel het volk. Maar er zijn ook teksten die lijken aan te geven, dat er sprake is van bekering na de terugkeer in Gods land. Deze toekomst is gekoppeld aan de komst van Jezus Christus. Hoe dan ook; het is God Zelf, de HEER die het land gaat teruggeven. Dit is een toezegging. Geen rechtvaardiging om zelfstandig land in te gaan nemen. Het is Gods belofte en hij zal dit uitvoeren.

Hij zal u terugbrengen naar het land dat uw voorouders ooit bezaten en het u weer in bezit geven. Hij zal u meer nog dan uw voorouders zegenen en in aantal doen toenemen.
Deuteronomium 30:5

Vraag om vrede
De Bijbel geeft ons een heel belangrijke tip: Vraag om vrede voor Jeruzalem, Psalm 122:6. Dat lijkt me voor ons als christenen een goed startpunt: praat met God over de problemen die Gods volk met haar buren heeft.

Als christen zou ik ook willen beginnen met luisteren naar Jezus: "Zalig zijn de vredestichters", Matteüs 5:9. In het verlengde daarvan zegt Paulus, dat wij een bediening van verzoening hebben, 2 Korintiërs 5:18.

Lees meer over Vragen om vrede in deze blog.

Auteur: Roeland Klein Haneveld