Als Ina zes jaar oud is, belandt haar moeder in het ziekenhuis en blijft ze alleen achter met haar vader. Vanaf dat moment begint de nachtmerrie pas echt. “Op een avond zei hij: ‘moeder is er niet, dus jij kan wel bij mij in bed komen liggen.’” Het misbruik dat daarop volgt, blijft jarenlang doorgaan. “Niet alleen thuis, maar ook als ik uit school kwam. Hij had een kantoortje bij de fabriek, en daar gebeurde het ook.”

De angst en het zwijgen worden Ina’s metgezellen. “Als ik er iets over zou zeggen, zou mijn vader me vermoorden,” vertelt ze. “Ik moest ondertussen voor mezelf en mijn broertjes zorgen." En alsof de hel waarin ze leefde nog niet groot genoeg was, werd ze ook op school gepest. "Ik kreeg van mijn ouders geen schone kleren of nieuwe sokken en ik stonk. Ze noemden me viezerik.”

Angst, haat, het vrat aan me

Wanneer Ina’s ouders uiteindelijk scheiden, voelt het als een opluchting. “Wij vierden het als een Bevrijdingsdag.” Maar haar moeder biedt haar geen liefde en steun. In plaats daarvan krijgt ze verwijten. Toch vindt Ina langzaam haar weg. Via een Baptistengemeente ervaart ze voor het eerst liefde en acceptatie. Daar wordt zelfs voor haar gebeden. “Binnen twee weken ontmoette ik mijn man.” Met Peter krijgt ze drie kinderen en probeert ze een nieuw leven op te bouwen. Maar de schaduw van het verleden blijft haar achtervolgen. “Het geluk was er, maar iets tackelde me telkens. Angst, haat, het vrat aan me.”

De kracht van vergeving

Ina worstelt met diepe haatgevoelens naar haar vader. Totdat ze jaren later in een bijzondere droom een boodschap ontvangt. “Als jij je vader vermoordt, heeft de duivel twee mensen te pakken. Jou ook.” Op dat moment besluit ze haar vader op te zoeken. Wat er dan gebeurt, zie je in 'De Verandering'.