'Favoriete ketterijen'

In ons theologen-studentenkrantje in Kampen hadden we ooit de rubriek ‘favoriete ketterijen’. Ik schreef daar toen over de alverzoening: dat alle mensen worden gered en niemand in de hel komt. Die staat nog steeds op één. Ook hoog op de lijst staat een God die niet almachtig is.

Wel goed, niet almachtig

Ik weet nog goed hoe ik tijdens mijn studie smulde van de theologen die deze kant op gingen. Zo hoorden we van de Amerikaanse rabbijn Harold Kushner, die een aangrijpend boek schreef naar aanleiding van zijn ongeneeslijk zieke zoon: Als het kwaad goede mensen treft. Zijn conclusie: God is wel goed, maar niet almachtig. Hij kan het gewoon ook niet helpen.

Wat blijft er van God over als Hij een spiegelbeeld van onze modegrillen wordt?

Weerloze overmacht

De christelijke theologen gingen minder ver, maar dezelfde kant op. “God almachtig?” zei de één. “Nee, dat is te veel gezegd.” Hij noemde God de ‘weerloze overmacht’ en had het over zijn ‘gekwetste liefde’. Lees Ezechiël 16 maar eens, een rauwe en ontroerende beeldspraak van God als een gekwetste geliefde. Een ander zei: “God? Die zien we aan het kruis. Ik geloof in een gekruisigde God. God lijdt en weinig is zo troostrijk als dat.” Ik vond en vind het prachtig.

Mijn papa kan alles

Toch is die weerloze God aan het kruis mij een tikje te veel sixties (al die boeken verschenen in die tijd). God lijkt net iets te veel op een hippie met een peacevlag. Wat blijft er van God over als Hij een spiegelbeeld van onze modegrillen wordt? Geef mij dan maar een God die almachtig is. Mijn papa kan alles. Zelfs zo, dat Hij het niet liet bij een mooie beeldspraak, maar zelf afdaalde om zich diep te laten kwetsen. Maar daarin bleef Hij niet hangen. Hij stond op uit de dood en heeft het kwaad overwonnen. En dat is misschien nog wel mooier en troostrijker dan een God aan een kruis.

Beeld: Foto van Orkaan Irma, vanuit een satelliet genomen op 5 september 2017 (ANP)