Totdat in januari 1995 alles kantelt door een ongeluk. “We zijn aangereden door een dronken automobilist terwijl wij stilstonden. Daar heb ik een whiplash aan overgehouden. Ik kon echt helemaal niks meer.” Terwijl de wereld doordraaide, zat Karin thuis.

“Het was alsof Henk Binnendijk alleen tegen mij praatte”

In de tijd dat Karin thuis zat, pakte ze ineens de Bijbel op. “Ik heb dat ding onder het stof vandaan moeten zoeken en kon niet meer stoppen met lezen.” Die interesse leidde er uiteindelijk toe dat Karin in 1995 in haar eentje naar de EO-Jongerendag ging. En uitgerekend daar spreekt Henk Binnendijk – de man naar wie ze eerder nooit wilde luisteren.

“Hij sprak over het thema ‘Waar ben je?’” Wat er toen gebeurde, is voor Karin nog steeds bijna niet uit te leggen. “Het is geen grap, het is echt waar. Het was alsof de hele Galgenwaard leeg was en Henk alleen tegen mij praatte.” Die avond ging ze emotioneel en geraakt weer terug naar huis. “Die bewuste avond heb ik mijn leven aan Jezus gegeven. Ik zei: ‘Als U te vertrouwen bent, wil ik U vertrouwen en nooit meer loslaten’.”

“De ommekeer was zo radicaal. Ik heb al mijn heavy metal-platen, T-shirts en wat het dan ook was in de kliko gegooid.” Karin vertelt dat haar relatie met haar vader hierdoor nóg sterker is geworden. “We hebben het zo vaak over het geloof gehad en ik heb zoveel van hem geleerd. Ik riep zelfs op een gegeven moment dat ik fan was van mijn vader!”

Een onverwachtse ontmoeting

Jaren later komt Karin Henk Binnendijk opnieuw tegen tijdens een kerkdienst in Hoofddorp. “Hij liep opeens langs mij heen. Na even te twijfelen, ben ik hem achterna gehold naar de parkeerplaats. Op dat moment heb ik hem mijn hele verhaal verteld.” De vraag die Henk daarna aan Karin stelt, staat haar nog altijd bij: “Kun je nog zonder?” Karin hoeft daar niet over na te denken. “Nee, ik kan niet meer zonder. Geen minuut, geen seconde.”

Trouw in het kleine

Karins geloof blijft niet bij dat ene moment in 1995. Het krijgt een plek in haar gezin en in het gewone leven. De rode draad in de opvoeding richting haar kinderen: “Houd je hartje gericht op de Heer Jezus.”

Ze beseft ook hoe bepalend haar omkeer was. “Als ik niet tot geloof was gekomen, had ik mijn kinderen ook niet over Jezus kunnen vertellen.” In het dagelijks leven probeert Karin bewust te leven als leerling van Jezus. Niet groots en meeslepend, maar trouw in het kleine. “Ik bid elke dag dat ik vruchten mag dragen. Dat je iemand helpt of een luisterend oor biedt.”

Als ze terugdenkt aan de Jongerendagen, is dat gevoel van God dichtbij er nog steeds. “Dat was zo’n ontzettend gaaf moment. Het kan niet anders dan dat dat God was.”