‘We hebben alle stemmen nodig’

“Opera zingen is heel wat anders dan je aansluiten bij een pop- of kerkkoor”, vertelt Loes. “Het grootste deel van de opera’s is in het Italiaans of Frans. Dat maakt het een aparte tak van sport. De mensen die zich bij ons koor hebben aangesloten, hebben allemaal passie voor dit genre. Dat wil trouwens niet zeggen dat je allemaal even grote stemmen in huis hebt. En dat is maar goed ook: we zitten niet alleen op grote solisten te wachten. We hebben alle stemmen nodig!”

Nieuwe en doorgewinterde koorleden

En wanneer iemand twijfelt of opera iets voor hem is? “Dat is geen probleem! Wie interesse heeft, kan gewoon een maand lang komen kijken en meedoen”, vertelt Loes. “Wanneer blijkt dat de liefde voor opera er is, gaan we naar de stemhoogte kijken. Is iemand een sopraan, alt, tenor, bas… Vervolgens zetten we je op de juiste plek in het koor, naast een doorgewinterd koorlid. Want iedereen die nieuw is, moet in het begin even wennen. ‘Waar zijn we in het stuk?’, ‘Doe ik dit wel goed?’. Daarom zetten we er iemand naast die van wanten weet. Hij of zij kan dan meeluisteren. Zo gaat het vanzelf! En we maken altijd repetitiebestandjes van de noten per stemgroep. Koorleden die een stuk misschien minder snel oppikken, kunnen het dan thuis nog even naluisteren.”

Een levendig koor

Loes omschrijft haar koor als mondig, levendig en snel enthousiast. “Als je zegt: ‘We gaan groene taarten bakken’, zegt iedereen: ‘Ja, leuk. Gaan we doen!’. Als je met een leuk plan komt, haken al snel mensen aan. We zijn extravert en proberen kansen te pakken. En lukt iets niet? Niet erg. Dan hebben we het geprobeerd en gaan we gewoon weer door!”

Opera op televisie

Via social media ontdekte Loes de mogelijkheid om mee te doen aan ‘Zing!’. “We hebben ooit, een jaar of vier geleden, meegedaan aan Hollands Got Talent. Daar bereikten we de halve finale. Dat hadden we van tevoren niet verwacht. Toen de oproep voor ‘Zing!’ voorbijkwam, dachten we: ‘Het is wel weer tijd om met een tv-programma mee te doen’. Het is leuk om je te meten met andere koren én om van opera te laten horen. Opera is niet-alledaags, dus het is goed dat daar in een programma als ‘Zing!’ ook aandacht voor is.”

Verbindingsmoment

OperaFlevoland kijkt positief terug op hun auditie: “Het was heel fijn! We kregen een warm welkom en er was persoonlijke aandacht voor iedereen. Daarnaast is het een mooi verbindingsmoment, waar je nog lang op teert. Iedere keer dat je iets met elkaar onderneemt, kan je weer een stempeltje toevoegen aan je ‘ervaringenkaart’.

Dol op samenwerken

Loes en de andere koorleden van OperaFlevoland houden van samenwerken. “We organiseren elk jaar zelf een groot concert, maar haken ook graag bij anderen aan. Denk aan optredens op het Uitfestival in Almere of samenwerkingen met andere koren. Laatst kregen we al een samenwerkingsverzoek naar aanleiding van ‘Zing!’. Een operakoor in het noorden van Flevoland dacht: ‘Hé, wat leuk, misschien kunnen we samen eens iets doen!’.”

“We zijn niet per se dromen aan het najagen, maar we proberen wél steeds mooie variatie in ons repertoire aan te brengen. We willen graag multi-inzetbaar zijn. En stel dat Tania ooit een stuk met een operakoor wil zingen… Dan hoop ik dat ze aan de bel trekt en zegt: ‘OperaFlevoland, doe je met me mee?’. We kijken om ons heen en pakken kansen die er zijn.”

De wauw-factor

De grote kracht van samen zingen schuilt volgens Loes in het woord emotie. “Of je blij bent of verdrietig: met zingen raak je aan je emoties. Dat maakt een groep hecht. Je zingt met alles wat in je zit. Als een koorlid iets heeft meegemaakt – of dat nu triest of blij is – kan dat ook emotie oproepen. Dat is oké. Sing your heart out! In je eentje zingen is leuk, maar met z’n dertigen geeft meer de wauw-factor.”