Ook is ze sinds juli 2021 moeder van een dochtertje, Liv. Die combinatie van werk en moederschap valt haar niet altijd mee. “Ik ben helemaal gek op mijn dochter, ik kan me mijn leven niet zonder haar meer voorstellen”, vertelt Marit. “Mijn man en ik doen het 50/50. Maar mijn zwangerschap was zwaar, al vroeg ben ik minder gaan werken. En als vrouw ben je altijd degene die moet bijkomen van de bevalling. Mijn man had zes weken verlof, daarna was ik alsnog anderhalve maand met haar alleen. Al met al vind ik het moederschap best een uitdaging.”

Tropenjaren

Na zeven maanden heeft Marit nog geen nacht doorgeslapen. “Ik vind het verrassend wat je lijf kan hebben. Ik ben twee keer per nacht wakker – en regelmatig vaker. Toch ben ik aan het werk en krijg ik dingen voor elkaar. Je hoort vaak dat dit de ‘tropenjaren’ zijn. Ik vind het heftig dat dat normaal is. Daar moeten we als maatschappij naar kijken: hoe kunnen we dat oplossen met elkaar? In landen als Zweden kun je megalang verlof opnemen, maar ik zou gek worden als ik alleen maar thuis zou moeten zitten.”

Ik vind het verrassend wat je lijf kan hebben

“Als ik mijn oma hoor praten over haar tijd, vind ik het een prettig idee dat je er niet alleen voor stond: alle vrouwen waren thuis, buurvrouwen gingen met elkaar koffiedrinken en letten op elkaars kinderen. Mensen woonden ook met meer generaties in huis. Het is mijn toekomstdroom om in huis te wonen met mijn zus en haar gezin en onze ouders. Al een paar jaar houden we Funda in de gaten voor een grote boerderij die we kunnen splitsen.”

In het nieuwe Eva magazine met als thema ‘love my lijf’ vertelt Marit waarom zij en haar man eerst wilden wachten met een kind krijgen en hoe ze worstelt met de impact die de zwangerschap op haar lijf had. Ook vertelt ze waarom ze ‘even geen activist’ meer wil zijn. Wil jij niets van Eva missen, neem dan nu een abonnement. Eerst eens proberen? Bestel een los magazine.

Beeld: Daisy Fotografie