Nieuw seizoen Meer dan verwacht: ‘Zeker moeders kunnen soms best scherp zijn naar elkaar’
Leestijd: 5 min
Drie keer zoveel poepluiers, huilbuien en gebroken nachten. Welkom in de wereld van drielinggezinnen, waar slapen een luxe is en plannen altijd kunnen veranderen. Het populaire EO-programma Meer dan verwacht keert deze week terug op tv en dompelt je opnieuw onder in het verrassende leven van vier gezinnen met een drieling.
Hoe kan ik een eerlijk beeld geven van het ouderschap, met al zijn mooie én moeilijke momenten? Deze vraag hield Els Griffioen, eindredacteur van Meer dan verwacht, tijdens het maken van deze serie bezig. Ze hoopt dat het programma niet alleen een inkijkje geeft in het leven van deze bijzondere gezinnen, maar ook ruimte schept voor een oprecht gesprek over opvoeding. “Ouders kunnen soms scherp oordelen over elkaars opvoedkeuzes. Door een open gesprek aan te gaan, ontstaat vaak meer wederzijds begrip.”
Nieuwe gezichten
In het tweede seizoen van Meer dan verwacht keren de bekende drielinggezinnen Tatiana, Mieke & Nick en Nicole & Kevin terug. Ook doet een nieuw gezin zijn intrede: Cora en Floris uit Rijnsburg. Na jaren van vruchtbaarheidsbehandelingen ontdekten zij dat ze onverwacht zwanger waren van een eeneiige drieling – een medisch wonder dat slechts in één op de twee miljoen gevallen voorkomt. De ouders trotseren lange dagen, korte nachten en alles wat zich daartussen afspeelt. Van momenten waarop de chaos de overhand lijkt te nemen, tot de geluksmomenten die het allemaal de moeite waard maken.
Wat maakt het programma volgens jou zo’n succes?
Els: “Je weet natuurlijk nooit zeker of iets aanslaat, maar we hoopten dat dit tv-idee zou werken. Een drieling is zo speciaal en trekt veel aandacht. De tv-serie is een mooie mix van herkenbaarheid en verbazing. De herkenbare situaties die we laten zien, zijn extra intens omdat deze gezinnen alles drie keer meemaken.”
Wat kunnen onze kijkers verwachten van het nieuwe seizoen?
“Heel veel ‘eerste keren’! We volgen Cora en Floris, die de spannende reis maken van zwangerschap tot de eerste maanden met hun baby’s. Ook zien we de veerkrachtige, alleenstaande moeder Tatiana, die haar 2-jarige drieling opvoedt – terwijl ze ook de zorgen rondom de hartafwijking van dochter Hope het hoofd biedt. Mieke en Nick gaan op avontuur met hun vier kinderen en de drieling viert hun eerste verjaardag. Tot slot nemen Nicole en Kevin ons mee in de opvoeding van hun 4-jarige drielingmeisjes, met veel speciale momenten, zoals hun eerste kinderfeestje en een vliegvakantie. En dit keer hebben we twaalf afleveringen in plaats van tien, dus je kunt extra lang meegenieten!”
Wat vond je het meest indrukwekkend om van dichtbij mee te maken?
“Alles wat we meemaken is bijzonder, maar sommige momenten blijven je echt bij. Het wonder van nieuw leven bijvoorbeeld blijft indrukwekkend. Maar wat me vooral raakte, is de openheid en kwetsbaarheid van de gezinnen. Ze houden niets achter, en dat vind ik heel dapper.
Maar als ik dan toch een paar gebeurtenissen moet kiezen: de doop van de drieling van Cora en Floris was echt een bijzonder moment. Er sprak zo veel dankbaarheid uit, en het raakte me dat ze dat moment met ons wilden delen. Maar ook de roadtrip naar Italië die Tatiana met haar drieling en een vriendin maakt. Het zijn stuk voor stuk verhalen die binnenkomen.”
Wat hoop je dat kijkers meenemen uit dit programma?
“Ik hoop vooral dat het programma het gesprek opent over opvoeden. Niet over wat goed of fout is, maar over hoe verschillend het mag zijn. Zeker moeders kunnen soms best scherp zijn naar elkaar, terwijl je vaak veel milder wordt als je iemands verhaal echt leert kennen. Meer dan verwacht laat zien dat er niet één juiste manier is. Het is bovendien een feelgood-programma met ruimte voor echte emoties. En tot slot: zelfs mijn neefjes en nichtjes vinden het geweldig, dus het is zeker niet alleen voor ouders.”
Ze houden niets achter
Maak kennis met Cora en Floris
In het nieuwe seizoen maken we kennis met Cora en Floris. Hoe beleefden zij de zwangerschap en het ouderschap? “Een drieling krijg je natuurlijk niet iedere dag”, vertelt Cora. “We vonden het mooi om dat traject te laten vastleggen, ook voor later.” Tijdens haar zwangerschap kreeg Cora vooral waarschuwingen van artsen: het was niet de vraag óf het mis zou gaan, maar wanneer. Cora zocht naar positieve verhalen, maar vond ze niet. “Ik kan nu zeggen: ik ben het levende bewijs dat het wél goed kan gaan. Ik heb, ondanks alle onzekerheden, een heel fijne zwangerschap gehad.”
De roze wolk was er zeker, maar tijd om erop te blijven zitten was er nauwelijks. “We zijn op een sneltrein gestapt, en daar komen we niet meer vanaf.” En als het zwaar was? “We haalden veel steun uit ons geloof en onze omgeving, waar we heel dankbaar voor zijn.” Cora weet het nu zeker: de clichés zijn waar. Het is pittig, chaotisch en je slaapt slecht, maar de onvoorwaardelijke liefde voor je kinderen maakt alles goed.
