Snelste stijgers op de Ranglijst Christenvervolging 2022Dit zijn de drie landen waar vervolging volgens Open Doors het hardst is toegenomen in het afgelopen jaar:
1. Qatar (nu nr. 18, was nr. 29 in 2021) In het rijke Qatar, het land waar later dit jaar de WK voetbal wordt gespeeld, gelden strenge beperkingen voor christenen. Ze kunnen hun geloof nauwelijks in vrijheid beleven. De meeste gelovigen zijn migrantenwerkers uit het buitenland. Nadat de Covid-beperkingen werden opgeheven, bleven veel huiskerken gedwongen gesloten. Alleen de staatskerken zijn open, maar die hebben nauwelijks plaats om alle expats in het land onderdak te bieden. Voor lokale gelovigen blijft er niets anders over dan hun geloof geheim te houden. Iedereen die van de islam overstapt naar het christelijk geloof, wordt in Qatar gezien als een verrader. Bekeerlingen kunnen rekenen op vervolging door de staat. Ze worden bedreigd met geweld en door hun familieleden uit de gemeenschap gezet.
2. Indonesië (nu nr. 28, was. nr. 47) In november 2020 probeerden twee zelfmoordenaars binnen te dringen in een kerk in Sulawesi. Door moedig ingrijpen van beveiligers, mislukte dat. In plaats daarvan bliezen ze zichzelf buiten op straat op. Daarbij raakten twintig personen gewond. In mei 2021, ook in Sulawesi, werden vier christenen onthoofd door islamitische extremisten; ze waren lid van de Oost-Indonesische Mujahideen. Er volgden tal van arrestaties van moslimextremisten; in september van datzelfde jaar werd hun leider vermoord.
Indonesië is het grootste moslimland ter wereld. De sfeer in het openbare leven wordt steeds conservatiever. Tijdens de coronacrisis groeide de onverdraagzaamheid ten aanzien van christenen.
3. Myanmar (nu nr. 12, was nr. 18) Sinds de militaire staatsgreep begin 2021 in Myanmar is geweld tegen christenen in een aantal delen van het land fors toegenomen. Het leger plundert en vernietigt kerken en huizen en komt ermee weg. De straffeloosheid maakt dat de bevolking van Myanmar in een extreem onzekere situatie verkeert. De militairen zijn bang dat christelijke bijeenkomsten ontmoetingssplekken zijn voor de oppositie. In sommige gebieden sloegen christenen noodgedwongen op de vlucht. Anderen bleven achter, vaak met traumatische gevolgen. De druk op christenen bouwt zich op, in alle delen van het leven. Zelfs christenen die simpelweg voor medische zorg naar een arts of ziekenhuis gaan, krijgen te maken met discriminatie. Toen de coronabeperkingen werden opgeheven, bleven ook hier de kerken gesloten. Christenen die vanuit de lokale godsdienst tot bekering kwamen en het christelijke geloof omarmden, hebben het het zwaarst. Vooral hun lokale gemeenschap en de familie zetten veel druk op de nieuwe gelovigen.
