Wat is er aan de hand?
“Deze lockdown is voor iedereen vervelend, maar in het bijzonder voor mensen die dakloos zijn, en vooral voor een specifieke groep: mensen die buiten het systeem vallen. Dat zijn vooral arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa en mensen zonder geldige verblijfspapieren. Maar ook bijvoorbeeld mensen met psychiatrische problemen die overdag over straat zwerven, of mensen die ergens zijn geschorst. Zij staan bij ons in rijen voor de deur, wachtend tot ze heel even warm kunnen worden.”

Om hoeveel mensen gaat het?
“In Rotterdam gaat het naar schatting om zo’n tweehonderd tot tweehonderdvijftig mensen. De groep is ongetwijfeld groter, maar velen redden zich omdat zij bijvoorbeeld bij bekenden onderdak vinden.”

Waar lopen deze mensen tegenaan?
“Sinds de tweede lockdown is er een nachtopvang, wat betekent dat je er – wie je ook bent – altijd mag slapen. Maar de nachtopvang is open tot acht uur ’s ochtends, daarna mogen bezoekers pas rond zes uur ’s avonds weer naar binnen. Onder normale omstandigheden weten veel daklozen hun weg wel te vinden. Ze gaan naar een station, de bibliotheek of lopen door de winkelstraat, waar ze vaak wel een toilet vinden en een beker water krijgen. Maar nu is alles dicht, daklozen kunnen nergens terecht. Ze sjokken door de stad, in de regen en de kou. De Pauluskerk is open voor hen, maar ook wij moeten ons aan regels houden. We kunnen maar dertig mensen tegelijk binnenlaten, veel minder dan normaal. Er staat dus een grote groep mensen letterlijk in de kou, en daarom trokken wij aan de bel bij de gemeente. Want alle grote steden hebben iets geregeld, behalve Rotterdam.”

Heeft de gemeente al gereageerd?
“Ik heb een gesprek gehad met de wethouder, die in eerste instantie weinig wilde doen. Hij was van mening dat meer opvanglocaties een aanzuigende werking zouden hebben. Ik geloof daar niet in; de problemen gaan niet weg door geen hulp te bieden. Als je mensen helpt, heb je ze ook in beeld en kun je met hen in gesprek. Vervolgens is het in de raad besproken en hebben alle fracties aan de wethouder gevraagd om toch iets te regelen. Inmiddels is er een locatie in zuid gehuurd, waar het Leger des Heils nu overdag opvang verzorgt voor zo’n tien tot vijftien mensen. Ik hoop dat dit voldoende is, en anders zullen we opnieuw aan de bel trekken.”

De Pauluskerk blijft voorlopig in elk geval open voor deze mensen?
“Zeker! Al zijn wij een particulier initiatief, en doen we dit omdat we dit werk belangrijk vinden. Maar de overheid kan dit niet alleen maar aan kerken overlaten. Ze moet zelf een plek bieden waar mensen welkom zijn en warm kunnen worden.”

Beeld: ANP