Babet: "Het hele proces zijn we biddend aangegaan. Er waren een paar momenten waarop we dachten dat we het huis zouden krijgen, maar tot tweemaal toe ging dat niet door. Op een gegeven moment zei onze oudste zus: ‘Als het de bedoeling is, komt het als een boemerang bij ons terug.’ En dat is gebeurd."

Annemarie: "Het eerste huis dat we bezichtigden, was eigenlijk meteen raak. Het ging om een voormalig zusterhuis van een tbc-sanatorium in Zuid-Noorwegen. De ruimte en de plek pasten precies in het bedrijfsplan dat we hadden. We willen een plek creëren waar mensen tot rust kunnen komen: een groot huis met een bed and breakfast, een theetuin, een schoonheidssalon en een muziekpraktijk."

In Nederland was het leven zo vol verdriet geworden

Babet: "Die droom komt onder andere voort uit het werk dat we in Nederland deden. Ik ben medisch pedicure en schoonheidsspecialist, Annemarie is klassiek zangeres, zangpedagoog en koordirigent. Het is een droom waar we al vier jaar naartoe werken, en sinds twee jaar doen we dat vanuit Noorwegen."

Annemarie: "In Nederland was het leven zo vol verdriet geworden. Babet verloor haar jongste dochter, en ik verloor mijn moeder en broer. Dat alles gebeurde in een periode van zestien maanden."

Babet: "We hebben veel moeten loslaten, maar wilden tegelijkertijd onze droom achternagaan. Mij leek het altijd al fantastisch om voor veel mensen te koken, een cateringbedrijf te hebben, vaker te tuinieren en buiten te leven. Dat kon in een appartement in Nederland allemaal niet."

• 

  Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!

  Klik hier

Annemarie: "Zonder geld zijn we vertrokken, met een auto van 21 jaar oud. Mensen zeiden: ‘Dat gaat jullie nooit lukken!’ Maar op een wonderlijke manier konden we toch starten. We vonden een goedkoop huurappartement bij een ouder echtpaar.”

Babet: "Het huis dat we wilden kopen, was van de gemeente. Die wilde het aan ons verkopen op basis van ons bedrijfsplan, maar we hadden geen vast werk en dus geen hypotheek. Daarom zijn we een crowdfunding gestart om 25.000 euro eigen geld bij elkaar te krijgen, en hopen we op die manier onze droom te verwezenlijken."

Annemarie: "We hebben te maken met flinke uitdagingen en beperkte financiële middelen. Het huis is namelijk erg groot: 750 vierkante meter, zonder centrale verwarming. In de winter is het hier min twintig! We hebben alleen elektrische kachels en dus een torenhoge energierekening. Maar we blijven, omdat we geloven dat we hier moeten zijn. We voelen ons bovendien gedragen door onze vrienden die financieel bijspringen en gezegend door de Here God."

Babet: "Waarom precies, weten we niet. Misschien om mensen op te vangen, hun een plek te bieden waar ze tot rust kunnen komen of God kunnen ontmoeten. Maar elke keer als we dachten dat het niet zou lukken, ging er weer een deur open."

Annemarie: “De dag voordat we uit Nederland vertrokken, kregen we via een app de Bijbeltekst: ‘Wees niet bang, want Ik zal zelf met jullie meegaan.’ Dat voelde als een briefje uit de hemel. We willen daar zijn waar God ons hebben wil."

Het is hier zó stil. Als je buiten komt, hoor je niets

Babet: "Er zijn drie momenten geweest waarop we alles moesten loslaten en dat het echt niet leek te gaan lukken. Maar elke keer kwam het huis weer bij ons terug. De laatste keer kwam de gemeente zelf naar ons toe, omdat ze het heel graag aan ons wilde verkopen. Toen wisten we: nu moeten we doorzetten. Inmiddels huren we het huis, en hopen we het in juni te kunnen kopen en onze bed and breakfast te openen.

Wat heerlijk is: het is hier zó stil. Als je buiten komt, hoor je niets."

Annemarie: "De mensen zijn warm en gastvrij, en het leven hier is vol vrijheid en rust. De jacht is uit het leven. Die rust gunnen we anderen ook. We willen daarom workshops organiseren voor koren uit Nederland, Duitsland, Engeland en Noorwegen. Zo’n week bestaat dan uit zang, ontspanning en wandelen. En aan het eind geven de deelnemers een concert in het kerkje hier beneden. Zo geven we ook iets terug aan de gemeenschap hier."