Rachel kampt al zo’n vier jaar met het syndroom van Noonan, een vrij onbekende aandoening, waardoor ze altijd zuurstof nodig heeft. Ze is te vroeg geboren en heeft ook een aantal uiterlijke kenmerken die erop duiden. Al sinds maart is ze aan huis gekluisterd, wat voor deze actieve dame niet meevalt. “Ondanks mijn beperkingen was ik een actief iemand in de kerk, ik deed vrijwilligerswerk en ging er elke dag wel even op uit, of dat nu naar het christelijke buurthuis was, naar mijn oude woongroep of bij vrienden.”

Sinds corona zijn veel van haar sociale contacten weggevallen. “Behalve mijn zorgverlener en een echtpaar waar ik goed bevriend mee ben, zie ik bijna niemand meer. Dat ik geen fysieke contacten meer hebt, maakt mij soms eenzaam. Wat corona wél heeft opgeleverd, is dat ik veel minder voor korte bezoeken naar het ziekenhuis hoef. Dat kostte mij best veel energie.”

Overlevingskans

Het betekent voor Rachel veel als ze een vaccin zou krijgen. Ze valt ook onder de risicogroepen die voorrang krijgen. “Het vaccin zou voor mij betekenen dat als ik corona krijg, ik een grotere kans heb dat mijn lijf het overleeft en dat ik meer zou kunnen, zoals met mensen afspreken. Als ik nu corona krijg, is er een grote kans dat ik het niet overleef. Ik behoor tot de risicogroep, maar mensen in instellingen gaan voor. Zodra huisartsen kunnen vaccineren, ben ik aan de beurt.”

Zodra de arts zegt dat het veilig is, ga ik ervoor

Ze gaat niet voor het eerste het beste vaccin dat er maar beschikbaar is. “Ik wil wel nagaan of het vaccin het beste is voor mij of dat ik beter een ronde kan wachten. Daarbij ga ik af op het advies van de arts. Zodra de arts zegt dat het geschikt en veilig is, ga ik ervoor.” Over eventuele risico’s heeft ze nagedacht. “Het gaat wel even door je hoofd, maar ik heb wel het vertrouwen dat het niet goedgekeurd zou worden als het echt zo gevaarlijk is. Aan elk vaccin zit een risico. Bij de vaccins die je als kind kreeg, wisten ze ook niet wat het tien jaar later kon doen. Dit is sneller gegaan, maar daar hebben ze wel een bepaalde procedure voor gevolgd. Ik kan me niet voorstellen dat men bewust extreme risico’s neemt. Als dat wel zo is, als dit voor ellende zorgt, is dat pech. Leven op deze manier is ook geen leven. Het is kiezen uit twee kwaden.”

Vertrouwen

Ze vertrouwt op haar artsen, met name haar longarts, die haar het dringende advies geven zich wel te laten vaccineren. “Het is niet voor niets dat er een vaccin wordt gemaakt. Ze hebben tegenwoordig wel goed zicht op de hulpstoffen die bijwerkingen geven. Het is deels een gok, maar geen reden om het niet te doen.”

Ze heeft geen oordeel over mensen die zich niet laten vaccineren, daarin ze heel open-minded. “Ik denk dat je, als je gezond bent, meer op je eigen immuunsysteem vertrouwt. Misschien zou ik dat ook wel doen. Ik vind het lastig mij voor te stellen wat voor keuze een gezond iemand zou maken, omdat ik niet anders weet dan dat ik chronisch ziek ben. Ik kan alleen vanuit mijn huidige situatie spreken.”

Er wordt vaak gezegd: die mensen gaan toch wel dood

Het is een ander verhaal als mensen zich bewust niet aan de maatregelen houden, niet thuisblijven met klachten en geen afstand houden. Daar kan ik soms wel boos en verdrietig van worden. Mijn moeder heeft corona gehad, die is daar heel ziek van geweest. Er wordt vaak gezegd: die mensen gaan toch wel dood, ze zijn oud, er is sprake van onderliggend lijden. Daar heb ik grote moeite mee. Ik zou het liefst morgen mijn scootmobiel het huis uitzetten en weer normaal willen werken en leven, maar ik heb dit nu eenmaal. Al met al lukt het aardig goed, maar dat soort opmerkingen doen wel extreem pijn.”

Sandra is juist kritisch op het corona beleid en het vaccin

Meer weten over het coronavaccin? Lees deze kritische vragen.