Uw boek heet ‘Alles lijkt zoals het was’. Voelt het zo?
“Ja, zo voelt het.” Frits wijst naar boven: “Als je naar de hemel kijkt, is het blauw. En de bomen… Ze had er net zo goed wél kunnen zijn, want aan de bomen kun je niet zien dat ze er niet is. Alles lijkt dus zoals het was.”

Titelsong

“Speciaal voor mijn boek heeft Frank Boeijen een titelsong geschreven,” voegt hij eraan toe. Hij haalt zijn telefoon uit zijn broekzak en vraagt: “Zal ik een stukje laten horen?”

Frits’ ogen vullen zich met tranen. “Bijzonder, vind je niet?” Hij is blij met de samenwerking met zanger Frank Boeijen. Na het overlijden van Greetje stuurde Frank een liedje naar Frits, in de hoop dat het hem zou troosten. “En dat deed het inderdaad,” herinnert hij zich. “Dat nummer was ‘Die zelfbedachte hemel’. Later besloot ik dat dit het slotnummer van mijn boek zou worden. En geïnspireerd door een tekst die ik voor mijn boek had geschreven, schreef Frank daarna ook deze prachtige titelsong.”

Heeft het schrijven u geholpen in uw rouwproces?
“Ja, want ik vind het fijn om erover te praten. Als iemand dood is, is hij of zij ook betrekkelijk snel weg uit het gesprek. Het boek is een aanleiding om over Greetje te praten. De liedjes en verhalen gaan over ons leven samen. In feite is het een radioprogramma in boekvorm. Zij hield net als ik erg van radio.”

Ik heb me vooral machteloos gevoeld

Wanneer mist u haar het meest?
“Ik mis haar op de meest onverwachte, normale momenten.” Frits is een paar seconden stil. “Gewoon, als ik thuis ben. Of als ik iets leuks heb meegemaakt waarover ik wil vertellen. Of juist als ik problemen heb en daarover wil praten.”

'Wie kan ik het verwijten?'

“Ik ben nooit boos geweest. Het was verschrikkelijk – mijn vrouw had longkanker en is in vijf weken opgegeten door die ziekte – maar dit is het leven. Ze was zeven jaar eerder gestopt met roken. Wie kan ik het verwijten? Toch het roken? De sigarettenindustrie? Zelfs dat heeft geen zin. Ik heb me vooral machteloos gevoeld, dat wel.”

Gelooft u in leven na de dood?
“Ik wil je niet beledigen, maar: nee, daar geloof ik niet in. Ik wou dat ik het kón geloven. Was het maar waar! Maar dat is het niet. Voor mij niet.”

Waaruit haalt u dan troost?
“Muziek. Maar ik vind ook troost bij mijn kinderen, kleinkinderen, vrienden en collega’s. Troost is in het leven. Het zit niet in iets wat ik niet kan grijpen. Het is overal."

Beeld: Jacqueline de Haas