Zo’n vijftien jaar geleden stond Jennifer Hudson met een Oscar (voor haar rol in Dreamgirls) in haar handen en vroeg ze zich af: wat nu? Eigenlijk had ze nog maar één droom: “I said the only thing that could top Dreamgirls would be to play Aretha Franklin, and I don't know if she had that same thing in mind… but she wanted to meet me.” De twee ontmoetten elkaar kort daarna en de Queen of Soul vroeg Jennifer wat verbaasd of ze soms verlegen was. Jennifer antwoordde: “Well, I am sitting here talking to Ms. Aretha Franklin.” 

Het heeft even geduurd, maar de wens van Aretha – en Jennifer – is in vervulling gegaan. Jennifer Hudson schittert in haar rol als Aretha Franklin in de nieuwe biopic Respect, over het leven van de legendarische zangeres.

Aretha ‘Ree’ Franklin

De film begint in Aretha’s ouderlijk huis, waar de tienjarige Aretha ‘Ree’ Franklin ligt te slapen. Haar vader, de geliefde dominee van een grote kerk in Detroit, opent de deur van haar kamer. Van beneden komt het geluid van vrolijke pianomuziek en lachende mensen. “Ree”, zegt haar vader zachtjes, “do you wanna sing?”. Die kans laat de jonge Aretha niet aan zich voorbijgaan.

Als Aretha (Jennifer Hudson) beneden door de mensenmassa naar de piano loopt krijgen we een kijkje in haar wereld. Het huis is vol mensen in galakleding, die staan te praten, lachen, zingen en zoenen. Giechelend zwaait Aretha in het voorbijgaan naar haar ‘Aunt Ella’ (Fitzgerald) en ‘Uncle Duke’ (Ellington). Ree’s vader – een complexe man waar meer achter schuilgaat dan alleen maar charisma, en die briljant wordt neergezet door Forest Whitaker – pronkt graag met zijn getalenteerde dochter.

Zingen voor anderen

Later zien we Aretha opnieuw achter de piano, dit keer naast haar moeder (Audra McDonald). De jonge Ree is dol op haar mama en dol op zingen. Maar haar moeder waarschuwt haar: “Singing is sacred, Ree. And you shouldn’t do it just because someone wants you to.” Aretha knikt, maar vergeet de woorden weer in de jaren erna. Ze wordt een marionet van de mannen in haar leven.

Fluwelen handschoenen van de filmmakers

Ondanks dat er zware onderwerpen in Respect voorkomen, voelt de film niet heel zwaar. Er zijn wel verdrietige momenten waarbij je een tissue nodig zult hebben. Maar vanwege de voorzichtigheid waarmee de filmmakers met Aretha’s verhaal zijn omgegaan, is het lang niet zo heftig als het had kunnen zijn. Het is duidelijk wat er allemaal gebeurd is, maar heftige momenten blijven grotendeels voor de kijker verborgen, zonder af te breken aan het verhaal.

Verborgen gedachten

Wel jammer is dat niet alleen de gebeurtenissen hier en daar ‘verborgen’ blijven, maar ook Aretha’s innerlijke wereld. De hoofdpersoon blijft een beetje vlak. Ze wordt knap neergezet door Jennifer Hudson, en er komt een scala aan emoties voorbij. Maar omdat ze bijna geen woord uit over wat er in haar omgaat, blijft ze – zelfs als ze uiteindelijk de touwtjes in handen neemt – een wat vager personage in de film.

Film Respect

Jammer – maar wel typerend voor Aretha, volgens biograaf David Ritz. Hij zei over de zangeres: “The pain stayed silent in all areas except music, where, magnificently, it formed a voice that said it all.” Die geweldige stem is verweven door heel de film. Het is genieten als nummers zoals Respect, (You Make Me Feel Like A) Natural Woman en Think de revue passeren. Aretha bereikt de top als zangeres, maar komt in een dal terecht als mens. Daar komt ze voor het eerst in aanraking met Gods amazing grace.

Conclusie

De personages in Respect zijn stuk voor stuk complexe mensen en het acteerwerk is meer dan goed. Zeker Aretha en haar vader worden overtuigend gespeeld. De verhaalopbouw is wat standaard, maar wordt speelser en spannender door puzzelstukjes die pas later op hun plek vallen. Zo weet Respect toch je aandacht vast te houden.

De film heeft hier en daar misschien wat kleine mankementen, maar is een bezoek aan de bioscoop meer dan waard. De muziek alleen al is genoeg reden om ‘m te zien. Maar ook het verhaal, zeker als je er nog niet bekend mee bent, is een aanrader. Het is een verhaal dat je eraan herinnert dat, hoe ver je ook van God afdwaalt, Hij je nooit verlaat. Dát is de ‘Amazing Grace’ waar ze over zingt; Gods genade voor Aretha ‘Ree’ Franklin – en ons allemaal.

Lees ook: Dotty: een ontroerende korte film

Humor ★
Geweld ★★★
Grof taalgebruik -
Vloeken -
Seks/naakt ★