Ik ben pas 37 dus echte levenswijsheid kun je nog niet verwachten, maar ik heb net als jij waarschijnlijk ook mijn deel achter de rug van vermeden confrontaties over stommiteiten en erger die ik níet ben aangegaan, zowel zaken die tegen mij zijn begaan als die door mij zijn begaan. En confrontaties die ik wel ben aangegaan, maar veel te zwaar op de hand, veel te veel informatie. Dat ik als studentje in diep gesprek ging met iemand die verliefd op me was geworden maar het was niet wederzijds, ik wilde niet kwetsen, de ander vond die gesprekken niet erg. Beter iets dan niets. Terwijl je dan jezelf vastdraait in een situatie die niet echt uitkomst biedt. Of hele oude voorvallen oprakelen waar jij nog frustratie over voelt, de ander al heel erg niet meer mee bezig is en je afvragen of dit nu heel goed is omdat je oude rommel opruimt tussen jou en de ander of juist heel egoïstisch want jij moest zonodig van je shit af en hebt dat bij die ander geparkeerd. En het dan nog steeds niet goed weten.

Vandaag gaat rabbi Jezus de confrontatie aan. Als iemand met mantels der liefde zou kunnen wapperen zou hij het zijn, zou je zeggen. Hij roept terwijl ze hem kruisigen nog: Vader, vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen. Die mensen hebben echt geen spijt, die doen wat ze nodig achten. En hij veegt al met de mantel der liefde vóór ze hun gruwelijke werk hebben afgemaakt. Toch gaat het één op één niet zo. Met mensen om wie hij geeft, met mensen met wie hij wil werken. Ik ben wel benieuwd of ik er iets van te leren.

Jezus ontmoet Simon Petrus weer. En iedereen die The Passion heeft gezien weet dat de beste man, vóór het kraaien van de haan, driemaal bezworen heeft niets met die Jezus van doen te hebben. Drie keer je leven redden door je keihard te distantiëren van iemand die je gezworen hebt tot in de dood te volgen als vriend en rabbi en meester – om maar het vege lijf te redden. In deze tekst staat: ‘toen Jezus verschenen was aan zijn leerlingen zei hij na het ontbijt tot Simon Petrus: Simon, zoon van Johannes, hebt gij mij meer lief dan dezen?’ Hij antwoordde: ‘Ja heer, Gij weet dat ik u bemin.’ Dan vraagt hij het nog een tweede keer. En een derde keer. ‘Nu werd Petrus bedroefd omdat hij hem voor de derde maal vroeg: hebt gij mij lief? En hij zei hem: ‘Heer, gij weet alles, gij weet dat ik u liefheb’. Waarop de conclusie volgt: Kom, volg mij.

Kom volg mij – Dat waren de eerste woorden waarmee Petrus is geroepen. En blijkbaar hebben deze drie vragen de reinigende uitwerking gehad waardoor de oude verbinding is hersteld. Belangrijke elementen die ik hier uit haal:

1. De confrontatie wordt niet vermeden. Er gaat geen zand over de spreekwoordelijke ‘elephant in the room’. Jezus besluit niet op voorhand te begrijpen dat je in zo’n situatie natuurlijk iets zegt wat je niet meent en trekt hem niet zelf uit de mentale shit waarin hij ongetwijfeld vast zit.
2. Er vindt geen gesprek plaats over wát er precies plaatsvond en waarom. Dat hoeft natuurlijk geen regel te zijn, het zou ook zomaar kunnen helpen. Het gebeurt hier niet. De mannen weten wat er speelt tussen hen, wanneer het speelde en wat er precies gebeurde. Ik denk dat Petrus geen haan meer kan horen. En daar toch elke ochtend mee wakker wordt.
3. Hij gaat naar de kern van de zaak en maakt in drie bevestigingen ongedaan wat Petrus in drie ontkenningen stuk maakte. Drie keer bezweren Jezus niet te kennen, drie keer met alles wat je in je hebt uitspreken dat je de ander liefhebt. Totdat het pijn doet.
4. En dan is het klaar. Jezus heeft wat hij nodig heeft, of eigenlijk: Petrus heeft wat hij nodig heeft. De ruimte om zijn ziel op tafel te leggen en in één moment ongedaan te maken wat hij in dat éne moment kapot maakte. Daarna is het klaar en met een symbolische zin; volg mij, wordt duidelijk gemaakt dat het weer hersteld is.

In pijn tussen vrienden is de mantel der liefde misschien niet zo’n goed idee. En moeten beiden door de mangel heen. In een beperkte tijdsmoment. Waarbij degene die iets is aangedaan vraagt naar de ziel van de ander en wat hij daaruit nodig heeft om verder te kunnen. Er wordt niets opgerakeld, niets vergoelijkt, geen begrip gezocht of gevonden voor omstandigheden toen. Maar gevraagd waar het hart zit en dan wordt de sprong weer gemaakt, is de ander verlost, zijn zij beiden verlost en kunnen ze verder

Belangrijk nog om op te merken dat hoe het hier gaat geen voorschrift is voor generaties en eeuwen om het altijd zo te doen. Maar ik vind het wel heel mooi. Wie weet voor een volgende keer. Die komt namelijk sowieso, dat is niet anders.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95