Het leven is één grote chaos, zo vertelt Roos ons. Ze werd bekend als presentator bij onder andere het Jeugdjournaal, Goedemorgen Nederland en werkt momenteel bij EenVandaag. Ook klimt ze sinds 2021 in de pen voor LINDA. als vaste columnist. Haar columns, die vaak herkenbaar zijn voor vrouwen, zijn nu terug te lezen in haar boek. Het overkoepelende thema? Niets loopt zoals je van tevoren bedenkt, maar als je blijft ademen, komt het goed. “Als je jong bent, probeer je om dingen heel goed te doen. Je werkt aan je carrière, wilt het maximale eruit halen, de hele wereld rondreizen, althans, dat vond ik allemaal belangrijk. Als er dan iets misgaat, dan ben je er best wel ondersteboven van. Maar hoe ouder je wordt, hoe meer dingen misgaan. Iedereen gaat wel eens onderuit. Miss Perfect ben ik niet geworden, en dat is heel lekker.”

Kansen die ik niet kreeg, bleken uiteindelijk een deur te zijn die nog veel meer bracht.

Adem in, adem uit

“Ik heb allemaal plannen voor mijn leven, maar tussendoor rommelt het leven. Soms verbaast het je, ergert het je of verrast het je. Maar je moet altijd blijven meebewegen. Je kunt er somber of verdrietig van raken, en dat moet je ook zeker laten bestaan.” Maar allerlei zaken die per se moeten? Dat krampachtige mogen we van Roos loslaten. “Er zijn natuurlijk ook dingen die niet weg te relativeren zijn. Maar soms kijk ik naar de jonge generatie en denk ik: joh, haal even adem.” Dat het uiteindelijk echt wel goed komt, heeft de columnist zelf ook ervaren. “Kansen die ik niet kreeg, die toen echt levensverwoestend waren, bleken uiteindelijk een deur te zijn die nog veel meer bracht.”

Lees verder onder de foto.

Geen ruggengraat

In haar boek lees je over wie Roos is, maar ook over de vrouw die ze zou willen zijn. “We wonen nog steeds relatief klein en in de stad, ik wil heel graag een inloopkast en ik ben nog lang niet de vrouw die naar haar werk gaat met structuur of een tas die op orde is. Mijn leven is vooral rommelig en chaotisch. Ik vind mezelf te zwaar en ik vind het ook stom dat ik dat vind. Maar aan de andere kant heb ik ook niet genoeg ruggengraat om er daadwerkelijk wat aan te doen. Zo zijn er allemaal dingen die ik voor mij zie, maar niet gebeuren. Maar natuurlijk heb ik wel heel veel dingen die goed gaan, en met twee jonge kinderen is het in huis ook gewoon rommelig.”

Neem het leven nu niet al te serieus.

Haar devies? Alles is een fase. “Soms denk je: dit duurt voor altijd, maar dat is niet zo. Dit geldt voor vervelende dingen, maar ook voor de goede dingen. Dus geniet daar extra van. Niets is voor altijd. Neem het leven nu niet al te serieus: adem in door je neus en adem uit door je vagina. Dat doe ik ook.”

Geen schaamte

Door de columns is Roos zich meer gaan uitspreken en dat vindt ze naar eigen zeggen “heel lekker.” Ze schrijft over van alles en nog wat en raakt vaak ook onderwerpen waar een taboe op rust. Zwangerschapsdiscriminatie bijvoorbeeld. “Je hoeft je nergens over te schamen”, vertelt Roos. “Mijn column over zwangerschapsdiscriminatie bracht veel reacties teweeg. Op het schoolplein bedankte iemand mij ervoor.” Ze schreef ook een column over haar bevalling, waar ze geen ruggenprik kreeg terwijl ze dat echt graag wilde. “Het ziekenhuis heeft na mijn column contact met mij opgenomen en ze zijn het beleid gaan aanpassen. Want een ruggenprik is zeker niet zwak of suf, we doen alleen in Nederland alsof lijden erbij hoort.”

• 

  Presentatrice Roos Moggré: ‘Ik heb lang niet goed voor mezelf gezorgd’

  Klik hier

Het schrijven werkt therapeutisch. “Ik kan zo mijn gedachten op een rijtje zetten en ergens met afstand naar kijken.” Ook gevoelige onderwerpen gaat ze niet uit de weg. Zo schreef Roos een column over het overleden kindje van een collegaEn over het verdriet om haar overleden schoonvader. Ze schrijft vanuit haarzelf, maar het zijn wel dingen die veel vrouwen meemaken en niet altijd zo open durven te delen. “Ik heb nu een plek waar ik mijn schaamteloze stem kan vormgeven.”

Ik slaap alleen wat minder, Roos Moggré, 19,99