In haar eigen sociale omgeving merkt Caecilia dat de zorgen van mensen zijn toegenomen. Zorgen die gaan over de wereld waarin we leven en de tijden die voor ons liggen. "Vooral de onzekerheid over wat er op ons af kan komen en de kwetsbaarheid en het gevoel van verlies van controle dat hiermee gepaard gaat, speelt bij veel mensen een rol. Ik vind het belangrijk om daarin de angst een beetje weg te nemen, zodat er weer ruimte is voor logisch nadenken en handelen. Angst is een slechte raadgever en iets doen geeft mensen een manier om daar mee om te gaan."

Drs. Caecilia Johanna van Peski

Buig angst om naar alertheid; daar heb je meer profijt van.

Buig angst om naar realisme

"Een stukje nervositeit over de tijden waarin we leven is realistisch", vindt Caecilia. "Veel mensen vinden het een hele uitdaging om vat te krijgen op de grote uitdagingen en veranderingen waar we momenteel mee te maken hebben. Dat lijkt mij ook heel normaal, dat mensen dit zo ervaren. Maar ik zou ervoor willen pleiten dat we die angst ombuigen naar de bereidheid om slim voor te bereiden. Denk er bijvoorbeeld eens over na wat jij zelf kunt doen op het moment dat er een dreiging plaatsvindt. Volgens Caecilia ligt de sleutel tot succes op dat gebied in het sterk en veerkrachtig staan als lid van de maatschappij. "Zowel fysiek als mentaal. Kijk snugger en realistisch naar waar je staat en buig angst om naar alertheid, want daar heb je meer profijt van."

Delen helpt

Het delen van je angst is een belangrijke stap naar gezonde weerbaarheid. "Spreek met je vrienden, familie en de mensen op je werk of op school over wat je bezighoudt en waar je je zorgen over maakt. Dat is in de eerste instantie vaak best moeilijk en een drempel die je over moet. Maar je zult zien dat het ook oplucht wanneer je je zorgen met elkaar kunt delen en je merkt dat je niet de enige bent met zo’n gevoel van onbehagen over de instabiliteit in de wereld. Dat helpt jezelf, maar bovendien maakt het je als groep sterker."

Kijk naar je omgeving

Zelf kijkt Caecilia goed naar de mensen om haar heen en dan vooral hoe ze hen zou kunnen helpen in tijden van nood. "Dat is echt iets waar ik op probeer te letten en met hen ook wel over spreek." Dat elkaar helpen niet heel ingewikkeld hoeft te zijn, blijkt uit het voorbeeld dat ze geeft. "In mijn wijk woont een oudere dame die gebruik maakt van een traplift. Ik vind het belangrijk dat wij als buren bespreken wat we kunnen doen als de mevrouw door bijvoorbeeld stroomuitval op haar bovenverdieping opgesloten raakt. Zijn we dan in staat om haar met elkaar naar beneden te dragen, zodat ze weer toegang heeft tot voeding, verwarming en contact met de buurt? Of die jonge collega op het werk met een fysieke beperking, die afhankelijk is van medische apparatuur. Hoe gaan we daarmee om als eerst de stroom en vervolgens dus ook de accu van het apparaat uitvalt? Weten we dan hoe we met elkaar de acute medische situatie het hoofd kunnen bieden om zo het welzijn van de collega te garanderen?" Uit wat Caecilia vertelt, klinkt een belangrijke boodschap door. We hebben als gemeenschap de taak om elkaar te helpen. "Sta op voor de taak iets voor anderen te betekenen in tijden van dreiging en nood."

Eerst jezelf, dan anderen

Een belangrijke kanttekening die Caecilia daarbij plaatst is er één die we kennen uit het vliegtuig. Zet eerst je eigen zuurstofmasker op, voordat je anderen helpt. Dat geldt in alle noodsituaties. "Zorg altijd eerst dat je zelf sterk genoeg blijft staan. Zorg voor voldoende water, voedsel, warme kleding en communicatieapparatuur die het ook blijft doen als in een noodsituatie de elektriciteit uit valt. En sta zo goed mogelijk in voor je eigen mentale welzijn, want daarop kun je lang teren. Door sterk te blijven staan kun je hulp en kracht bieden aan die mensen om je heen die dat zelf niet kunnen doen."