Keller werd geboren in 1950, in een gezin met een katholieke moeder en een vader met Lutherse, Duitse roots. In zijn jeugd switche hij een paar keer van kerk. De verschillende godsbeelden maakten hem in de war. Van Ekris: 'In de war en eenzaam vooral. Hij dacht niet zozeer dat God dood was, maar dat Jezus leefde - dat leefde niet. Je ziet een zoekend jong mens voor je.’

Hoogbegaafde theologiestudent

In zijn studententijd kwam Keller tot een belangrijk inzicht. Het was óf altijd pendelen tussen moralisme en zelfhaat, of werkelijk geloven dat God genadig is. Jezelf geven of jezelf niet-geven. Hij kwam in een studentengemeenschap van enthousiaste jonge christenen. Kees: ‘Ik denk een beetje in de sfeer van Keith Green, die bevlogen zanger. Het moralisme werd gebroken in hem, en hij ging verlangen naar diepere ervaringen met God.’

Tim Keller was een hoogbegaafde theologiestudent. Hij kon eindeloos discussiëren over abstracte thema’s. In Hopewell, Virginia, leerde Keller als dominee dat je theologie zo moet vertalen en vertellen dat allerlei soorten mensen het kunnen begrijpen. Daarna begon hij zijn bediening in New York, in Redeemer, die een kleine 30 jaar zou duren. De kern van zijn roeping was: midden tussen seculiere New Yorkers leven. Hij hoopte en bad vurig om een reveil midden in de stad. Kees: ‘Het gaat hem niet om denk-wedstrijden, om intellectuele debatten. Het gaat steeds om een reveil, om een mens die God vindt.’

'Everything sad will become untrue'

‘Ook 9/11 was een groot moment voor Redeemer. Keller preekt dat, als de opstanding van Jezus Christus waar is, ‘then everything sad will become untrue’. In een ramp kun plotseling beseffen waarom je leeft, waarom je kerk bent, waarom je gelooft. Ook in zijn persoonlijk leven geldt dat. Tim Keller was ziek; alvleesklierkanker. Ook in zijn laatste maanden bad hij om geestelijke vernieuwing, om een persoonlijk reveil.’