Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Vakantieleed: Kora gaat nooit meer kamperen in de Ardennen

‘Voor mijn gevoel is het nooit echt droog geweest’

Jaren jaar geleden besloten Kora en haar man Johan om samen met de kinderen te gaan kamperen in de Ardennen. Wat een prachtige gezinsvakantie had moeten worden, liep uit op een vreselijke reis. Terug naar de Ardennen? Dat nooit meer.

Kora: “De voorpret begon al met inpakken. Als rasechte kampeerders pakten we onze Voyager en de vouwwagen in en daar gingen we, met onze vijf kinderen én twee kittens. We kwamen aanrijden in een prachtige omgeving. We hadden een heel kampement: mijn man en ik sliepen met de jongste, Jos van tien maanden, in de vouwwagen en de rest van de kinderen sliepen in een tent ernaast. Het opzetten ging goed en de kinderen namen Jos op sleeptouw. Er was geen vuiltje aan de lucht.”

Het water stroomde onmiddellijk de tent in

“Direct toen de tent stond ging het mis. Uit het niets, op klaarlichte dag, barstte er een onweersbui los, met regen en hagel. Snel doken we met elkaar in de voortent, maar het water stroomde onmiddellijk de tent in. Het gras rondom onze tent was net ingezaaid en we hadden nog geen vast grondzeil. Met een trekker uit de wc en pallets en zeil van de receptie probeerden we de schade te beperken. We bleven positief, het zou zo vast weer ophouden met regenen.

Maar de regen leek niet te stoppen. De paar grassprieten die er stonden waren weg en er ontstond één grote modderbende. Het was spekglad en de een na de ander ging onderuit. De smerige kleren stopten we in een vuilniszak. Johan besloot de kleren te gaan wassen, maar alle wasmachines waren bezet. ‘Ik laat ze wel staan tot morgen’, bedacht hij, ‘dan zijn we in de ochtend als eerste aan de beurt’. Maar de volgende ochtend was de zak met onze kleding verdwenen. De schoonmaaksters gaven niet toe dat ze hem per ongeluk hadden weggegooid. Daar zaten we dan, op dag één, op het politiebureau in het Frans aangifte te doen, omdat onze kleding was verdwenen.”

Zuinig aan doen

“Voor mijn gevoel is het die vakantie nooit écht droog geweest. Elke dag moesten we met blote voeten door de modder naar de tent. Maar meer problemen dienden zich aan. Onze pinpas bleek niet te werken in de automaten. We gebruikten de pas van een van de kinderen, maar zoveel stond daar niet op. Ineens moesten we zuinig aan doen in de vakantie, hét moment dat je juist eens iets extra’s wil doen. Op een nacht kwam een van de kinderen uit de tent. De kat zat bij hen en had al hun resterende kleren ondergeplast. Weer konden we kleding gaan wassen. En die prijs liep ook nog eens hoog op. Tot overmaat van ramp ging het ook nog mis toen een van mijn zoons ging vissen, hij kwam per ongeluk op privéterrein. Ineens werd hij beschoten en boven hem in de boom zat allemaal hagel. Gelukkig was hij niet geraakt, maar hij heeft de hele middag beduusd in de tent gezeten. Vissen durfde hij pas dagen later weer. ”

Tot overmaat van ramp ging het ook mis toen mijn zoon ging vissen

“Het heeft zo verschrikkelijk veel geregend. Ik was voortdurend aan het dweilen. We liepen de hele vakantie op een waterbed, het ging ontzettend stinken. Onder onze tent lag allemaal oud water dat niet weg kon. Vlak voor onze tent kwamen de wormen in de modder omhoog. We zijn raskampeerders, maar wel met mooi weer. Lekker buitenleven. Maar dat kon niet, we zaten de hele tijd in de tent. Toch wilden onze zoons er ook uit, die gingen dan maar in de wc-hokken chillen.

Moesten we dan toch maar naar huis gaan? Ik bleef positief. Het moet toch een keer stoppen en we hadden alles al betaald. Eindelijk kwam er een opsteker. Het programma CampingLife kwam filmen op de camping en alsof ze het hadden besteld, was het prachtig weer. Zon, eindelijk!” 

Voeten in de modder

“De zon is vijf dagen gebleven en uiteindelijk moesten we nat inpakken, in de modder. We gleden met de spullen van de tent naar de auto. Alles was drijfnat en zat onder de modder. Er stond alleen nog een koelkast en een gasstelletje met een pannetje om pap voor Jos te maken. Johan stond in het pannetje te roeren met een paraplu boven zijn hoofd. Ik stond met mijn voeten in de modder. In die situatie kwam de eigenaar aanlopen: ‘leuke vakantie gehad?’ vroeg hij. Nou, wat denk je zelf? Op de weg naar huis reden we ook nog verkeerd. We weten na al die regen wel waarom de Ardennen zo groen zijn. Wij gaan nooit meer kamperen in de Ardennen!”

Geschreven door

Celine Prins

--:--