Wel ja, hebben we alles gehad, krijgen we dat nog. En omdat ik de schurft heb aan de mijn-kind-doet-zoiets-niet-ouders, neem ik me voor de situatie vrouwmoedig het hoofd te bieden. Kom maar door met die consequenties, als er onrecht is, dient dat bestraft te worden. Ja, ook als het kind van wie we zielsveel houden aan de verkeerde kant van het onrecht staat. We eisen zijn telefoon op, want zo’n vechtpartij komt niet uit de lucht rollen. En dat komt hij inderdaad niet. Wat een vieze modderstroom achter de digitale schermen, in zo’n jongensgroep vol grootspraak, uitdagen, opjutten, voortstuwen. Drijfveer: geen loser willen zijn. Woord dat het meeste voorkomt: ‘kanker’. Ach ja, tieners en hun onvolgroeide brein.

Een aantal van hen ken ik van nabij. Mooie gasten, slimme gozers, goeie humor, komt wel goed met ze. Maar daarmee is de schade aan de schoolgenoot die in een foute film belandde, nog niet uitgewist. Een film met een kwalijke hoofdrol voor onze zoon en een niet mis te verstane bijrol voor de (a)sociale media. Welke ouder heeft zicht op dit soort onnaspeurlijke processen? Tieners bewaken hun telefoon met hun leven, ze worden te groot voor Google Family Link en dan kan dit gebeuren, zomaar onder je neus, en je merkt het niet op.

De week van bovenstaande vechtpartij is ook de week van Famke Louise, u weet wel, het meisje dat eerst wel meedeed, toen niet, en toen toch weer wel. Diep triest wat er over haar is uitgestort. Welk voorbeeld geven we zelf als volwassenen, wanneer in ons land zich weer een nieuwe kop van Jut heeft aangediend? Hoe hebben we gereageerd op Grapperhaus, op Staphorst? Grootspraak, uitdagen, opjutten, voortstuwen. Drijfveer: geen loser willen zijn. Weten we zeker dat dit gedrag alleen bij tieners voortkomt?