'Ik leende de bak van mijn vader'
Leestijd: 5 min
Ze is de dochter van Zandtovenaar Gert van der Vijver, maar zelf is ze ook op weg om Nederland te veroveren met haar zandschilderingen: zo stond ze al in de Ziggo Dome en trad ze op bij de EO-Jongerendag. ‘Zandprinses’ Rosa van der Vijver vertelt over haar werk en haar dromen.
Je hebt het vast weleens voorbij zien komen: van die prachtige tekeningen in het zand die live door een kunstenaar worden getekend. Deze vorm van kunst heet zandschilderen. “Het is een schouwspel tussen licht en donker,” vertelt Rosa van der Vijver (23). “Het licht komt van onder, dus hoe meer zand, hoe donkerder de tekening. Het gaat heel snel: je zet iets neer en veegt het ook snel weer weg. We proberen iedere tekening over te laten gaan in iets anders – daardoor blijf je steeds geboeid en blijf je kijken.”
Het was haar vader Gert van der Vijver die het zandschilderen introduceerde in Nederland. “Hij zag het zandschilderen op een conferentie in Amerika en vond het helemaal geweldig. Hij ontwierp een eigen lichtbak – ze zijn namelijk niet op de markt – en trad voor het eerst op in onze kerk, tijdens de Kerstdienst. Bij die dienst was een programmamaker aanwezig, hij wilde een tv-programma maken met mijn vader. Zo werd hij bekend.”
Rosa zandschilderde voor het eerst toen ze tiener was. “Op de middelbare school had ik een eindproject voor het vak kunst, daar wilde ik het zandschilderen weleens voor uitproberen. Ik leende de bak van m’n vader, ben gaan tekenen en heb dat gefilmd. Iedereen was heel enthousiast.”
Zo rolde ook Rosa in het vak. “Ik ging het wat vaker doen en leerde veel van mijn vader. Op een gegeven moment mocht ik een optreden van hem overnemen. Ik werd toen echt in het diepe gegooid. Daardoor is het wel snel gegaan: ik kreeg steeds meer aanvragen. Door de jaren heen heb ik mijn eigen stijl ontwikkeld.” Inmiddels heeft ze vele evenementen en organisaties op haar naam staan, zoals The Christmas Show in de Ziggo Dome, de EO-Jongerendag en bedrijven als Rijkswaterstaat en Make A Wish.
Rosa hoopt mensen te bereiken met haar tekeningen. “Wanneer ik zelf gestrest ben, helpt zandschilderen me om tot rust te komen. Tijdens een voorstelling vervaagt de wereld om me heen. Een soort uitlaatklep in het zand dus. Dat hoop ik het publiek ook mee te geven. Soms spreken woorden je niet aan, terwijl tekeningen in het zand en de combinatie met muziek emoties kunnen raken. De eigen verbeelding, de schoonheid van de natuur, de creativiteit: ik hoop dat het ze bij mag blijven.”
Ze ziet het zandschilderen als een gave. “God heeft mij deze creativiteit gegeven om er iets mee te doen, ook voor Hem. Bijvoorbeeld door Bijbelverhalen te tekenen tijdens Kerst- en Paasvoorstellingen: mensen krijgen de verhalen op een andere manier te horen, die hen misschien meer raakt. Een mooie manier om te evangeliseren. Dat vind ik ook de mooiste optredens.”
Een voorstelling duurt meestal tussen tien en twintig minuten. “Ik heb altijd helemaal in mijn hoofd waar ik wanneer op de muziek wil zijn. Je doet het niet zomaar even. Improviseren is lastig. Eerst denk ik een aantal dagen na over wat ik wil neerzetten. Als ik inspiratie heb, ga ik schetsen. Daarna oefen ik een paar dagen in het atelier. Soms kan ik thema’s van andere optredens gebruiken, dat is makkelijk. Maar ik heb ook weleens knieprotheses moeten tekenen: dan ben je wel even bezig!”
“Als ik thuis oefen, doe ik dat in alle rust en gaat het goed. Met een optreden komt de spanning erbij en wordt een tekening soms minder mooi – maar mensen hebben dat vaak niet door. En dan strooi je zand eroverheen en teken je verder. Je kunt het nooit helemaal verpesten.”
Het is niet Rosa’s ambitie om op zoveel mogelijk grote evenementen te staan. “Het is heel spannend om op te treden voor publiek, maar ik vind het vooral leuk om met creatieve dingen bezig te zijn en me daarin te kunnen uiten. Als ik voor een groot bedrijf werk, word ik soms wat beperkt. Natuurlijk is Ziggo Dome heel gaaf en groots, maar het staat verder bij me weg. Ik wil totaal niet graag heel beroemd worden, in de spotlights staan vind ik niet zo belangrijk. Soms denk ik: waarom heb ik dit ook alweer gekozen? Ik werk nu samen met mijn zusje en een goede vriend aan een kindervoorstelling: daarin combineren we zingen, zandschilderen en dansen. Die combinatie vind ik het allerleukste.”
Naast haar werk als zandtekenaar studeert Rosa psychologie. “Een tijdje was ik fulltime bezig met zandschilderen, maar ik miste het om nieuwe dingen te leren. Vandaar dat ik weer ben gaan studeren. Mijn doel is om het allebei te kunnen blijven doen, en daar een afwisseling in te vinden. Eventueel kan ik zandschilderen combineren met therapie. En daarnaast ook nog zingen en dansen. Het liefst van alles wat.”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
