Ze zeggen dat je eerder op de ic komt te liggen als je overgewicht hebt. Ze zeggen dat dat niet betekent dat je nu meteen moet gaan diëten. Ze zeggen ook dat de economische impact gigantisch gaat zijn. Ze zeggen dat het miljarden gaat kosten. Ze zeggen dat de wereld er echt anders uitziet na deze coronacrisis. Ze zeggen dat het een straf van God is. Ze zeggen ook dat je dat niet zo moet zeggen, maar dat het meer een wake-upcall is. Ze zeggen dat dat aardiger klinkt.

Ze zeggen dat onze manier van leven niet houdbaar is. Ze zeggen dat er wijze lessen te leren zijn over wat er echt toe doet. Ze zeggen dat het er nu op aankomt of je echt vertrouwt op God. Ze zeggen dat de crisis een test is. Ze zeggen ook dat als we gewoon hadden gedaan wat er in de Bijbel staat, dat er dan geen corona was geweest. Want in Deuteronomium staat dat je geen vleermuizen moet eten. Ze zeggen dat we allemaal vegetarisch moeten worden. Ze zeggen dan ook dat het niet ‘vegetarisch’ is maar ‘vegetariër’. Ze zeggen dan terug dat dit geen tijd is om te muggenziften.

Ze zeggen dat je aan de cijfers van het RIVM kunt zien dat de maatregelen helpen. Ze zeggen ook dat je het allemaal nog niet kunt zeggen. Dat ze het eigenlijk niet kunnen weten, dat het allemaal ongewis is, dat ze in het duister tasten. Dat ze nog niet kunnen zeggen hoe het zal zijn. 

Zeggen ze.
Daarmee is alles wel gezegd.
Maar ze zeggen toch maar wat, om in ieder geval iets te zeggen.
Zo gezegd.

Beeld: Willem Jan de Bruin