Bijbeltekst over tatoeage?

De bijbeltekst die het meest gebruikt wordt om het laten zetten van een tatoeage af te keuren, is Leviticus 19:27-28. Daar staat: ‘Wanneer je een dode te betreuren hebt, scheer dan het haar aan je slapen niet weg en knip geen stukken uit je baard. Kerf geen tekens in je lichaam en breng geen tatoeages aan.’

Context inkerven
In de tijd van het Oude Testament kenden de ongelovigen zogenaamde ‘rouwrituelen’: namen of afbeeldingen inkerven of tatoeëren was er daar een van. Ook hadden andere volken de gewoonte om door middel van tatoeages hun afgoden te vereren. Veel van de wetten uit Leviticus worden gezien als bedoeld voor die tijd en context. Zijn ze daarom niet belangrijk meer? Integendeel, er zit natuurlijk een gedachte achter zo’n voorschrift.

Daarom is het goed om je af te vragen: wat zou God hiermee willen zeggen? Welk principe of welke waarde zit achter deze regel? Wat betreft het tatoeëren lijkt het vooral te gaan over Gods roep om exclusieve verering van de enige ware God. Meer nog dan over het 'gewoonweg verbieden van alle vormen van tatoeëren'.

Lichaam in bruikleen

Een andere tekst die regelmatig ter sprake komt bij dit onderwerp is 1 Korinthe 6:19, waar staat: ‘Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God, en weet u niet dat u niet van uzelf bent?’. Onze lichamen hebben we in bruikleen gekregen. Dit geeft ons mensen grote verantwoordelijkheid in hoe we met ons lichaam omgaan. Wanneer is het versiering, wanneer is het beschadiging?

• Lees ook: Vraag het Google: Heeft Jezus een tatoeage?

Eigen keus

De bijbel is niet lijnrecht over ‘wel of niet’. Vandaag de dag zijn er tal van andere redenen om een tatoeage te laten zetten. Misschien wil jij een tatoeage omdat je je relatie met God wil benadrukken, of gewoon omdat je het mooi vindt. Het is belangrijk om je af te vragen wat je motief, je doel, is met de tatoeage. Oftewel: misschien is dit een van de zaken waar je als gelovige een eigen keus in mag maken.