Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Huisje, Boompje ...Weduwe

Hoe rouw je als je generatiegenoten bezig zijn met álles behalve de dood? Marieke [29] en Marieke [34] verloren beiden op jonge leeftijd hun partner.

Marieke en Marieke hadden het goed voor elkaar: een mooi huis, fijn werk en een leuke relatie. En dan verliezen ze plotseling hun partner. In één klap zijn ze weduwe. Hoe ga je dan verder? In de jaren die volgen proberen beide Mariekes om hun leven weer vorm te geven, met de liefde voor hun mannen en het verdriet om hun overlijden als pittige bagage. In de EO-documentaire ‘Huisje, Boompje…Weduwe’ komt alles voorbij: verdriet, vriendschap, een nieuwe liefde, ziekte en zelfs nieuw leven. De documentaire laat zien dat Marieke en Marieke het gesprek over hun rouw niet schuwen en daarmee willen ze andere mensen inspireren. Of je nu zelf rouwt of dat iemand dichtbij in een rouwproces zit. 

Met een lach en een traan

Marieke (34): “Op maandagochtend na de uitvaart besefte ik me dat ik 30 was én weduwe en ik had geen flauw idee wat ik nu moest gaan doen. Hoewel niemand kan ‘voordoen’ hoe je moet rouwen en geen enkel rouwproces hetzelfde is, had ik het zó fijn gevonden als iemand me bij de hand had genomen en op zijn minst wat opties had laten zien. Daarom vind ik het zo mooi dat we in deze documentaire ons verhaal mogen vertellen. Met onze verhalen hopen we dié plek te kunnen bieden waar andere ‘widowchicks’ herkenning uit kunnen halen. Maar ook inspiratie en een handreiking, dat het leven ook écht verder gaat.”

Marieke (29): “Iedere keer dat iemand overlijdt, blijft er een netwerk van partner, familie en vrienden achter. En dat heeft impact. Met ons verhaal willen we laten zien dat praten over je ervaringen en overleden dierbare lucht geeft. En dat kan met een lach en een traan. Wij waren als jonge vrouwen op zoek naar een manier van rouwen waarbij er ook ruimte is voor een positief randje en dat vonden we bij elkaar. Sinds 1,5 jaar schrijven wij over onze ervaringen op Instagram (@widowchicks) en wij merken dat onze tone of voice voor vele een verademing is.”

Van geslachtsecho tot chemokuur

In de EO-documentaire komen meerdere thema’s rondom rouw terug. Hoe ga je om met verdriet? Wat betekenen vrienden voor je als je het moeilijk hebt? Hoe blijf je met elkaar verbonden? Marieke (29) en Marieke (34) gaan samen op pad om deze thema’s te bespreken met de mensen om hen heen. Ze zijn daarbij getuigen van nieuwe hoogte- maar ook dieptepunten in elkaars leven: van geslachtsecho tot chemokuur. Een ding is duidelijk, Marieke en Marieke wíllen juist praten over hun verlies en het niet wegstoppen. Met deze documentaire laten ze zien dat voor hen het zware juist lichter wordt als erover gepraat, gehuild en gelachen wordt.

Deze documentaire is tot stand gekomen met medewerking van ‘Ik mis je’, hét rouwplatform van de EO. Een plek waar iedereen terecht kan die een naaste is verloren. ‘Ik mis je’ wil een plek bieden om je herinneringen te delen en je gevoelens ruimte en plaats geven. Op ikmisje.eo.nl kun je ook meer lezen over het leven van Marieke (29) en Marieke (34).