Ik ben nog even wat dieper in de cijfers gedoken, met in mijn achterhoofd het wetsvoorstel waar Pia Dijkstra (D66) aan werkt. Dijkstra wil hulp bij levensbeëindiging mogelijk maken voor mensen van 75 jaar en ouder. Van de 10.000 door Van Wijngaarden gevonden mensen met een doodswens, is 17 procent 75 jaar of ouder. Dat zijn er dus 1700.

Uit het onderzoek bleek ook dat van de 10.000 mensen die hun leven willen beëindigen, twee derde dat zelf wil doen. Een vertegenwoordiger van Cooperatie Laatste Wil zei bijvoorbeeld vorige week in het radioprogramma Dit is de Dag niets te zien in het plan van Dijkstra. Deze mensen willen geen bemoeienis van een levenseindebegeleider, of hulp van een hulpverlener of naaste. Een derde deel wil echter wel hulp. Dat is de groep waar Pia Dijkstra zich op richt.

Ik weet niet of het statistisch helemaal verantwoord is, maar als ik dat vertaal naar de 75-plussers, kom ik uit op een derde van 1700: een kleine 600 mensen. Dat zijn er natuurlijk nog steeds een kleine 600 te veel, maar we kunnen zeggen dat het een kleine groep is.

Moet je daar een wet voor maken? Dijkstra vindt van wel. Het gaat haar om het principe van zelfbeschikking: een mens heeft het recht om zijn leven te beëindigen als hij dat wil.

Ik vraag me zeer af of andere seculiere politieke partijen mee zullen gaan met het voorstel van Dijkstra. Als je leest dat voor 36 procent van de 10.000 mensen geldzorgen een rol spelen bij de doodswens, is het toch niet raar om te veronderstellen dat partijen als SP, PvdA, PVV en GroenLinks zich nog wel een keer achter de oren krabben. Zouden zij niet eerst wat aan die geldzorgen willen doen, voor ze een wet steunen? Het lijkt me wel.

Christenen met principiële bezwaren hebben volgens mij geen reden om na het onderzoek van Van Wijngaarden achterover te leunen. De kans dat het wetsvoorstel erdoor komt, is weliswaar kleiner geworden, maar nu we meer weten over de mensen die niet meer verder willen leven, kunnen we er misschien ook beter voor hen zijn. Aan de slag!