In het programma Firma Erfgoed Overzee van de Evangelische Omroep gaat Aldith Hunkar op zoek naar cultureel en religieus erfgoed in Nederland. Dit nieuwe seizoen staat in het teken van het Herdenkingsjaar Slavernijverleden.

Aldith: “In dit bijzondere jaar hadden we bedacht om het Nederlands erfgoed ergens anders te gaan zoeken. Daarom zijn we naar Suriname, Sint Eustatius en Curaçao geweest. Ik merkte dat opnames maken zo ver weg wel lastiger is dan in Nederland. Het maken van afspraken loopt soms anders, het is bloedheet en soms is de zon zo fel dat je niet kunt filmen door het harde licht. Maar we hebben een goed team!”

Aldith Hunkar bezoekt geboorteland Suriname in ‘Firma Erfgoed Overzee’

Vanaf vrijdag 7 juli om 22.15 uur bij de EO op NPO 2

Naar Suriname met Firma Erfgoed Overzee

Op haar reis maakte Aldith van alles mee. “We hebben in Suriname een monument bezocht dat is gemaakt ter herinnering aan de binnenlandse oorlog. Dat vond ik erg indrukwekkend. Maar we hebben ook veel plezier gehad. Ik vond het prachtig om alles aan te horen. In aflevering twee pas ik traditionele Surinaamse kledij!” Suriname is bekend terrein voor de in Suriname geboren Aldith, maar voor Firma Erfgoed Overzee bezoekt ze ook plekken waar Aldith nog nooit is geweest, zoals Sint Eustatius. “Het is een piepklein eilandje”, vertelt ze enthousiast. “Ik heb nog zoveel vragen over dat eiland, want in een paar dagen krijg je lang niet alles beantwoord.”

We hebben het nooit over al het verzet en hoe slim dat wel niet was

Op Curaçao heeft Aldith een bijzonder gesprek. “Ik sprak daar met Jeanne Henriquez, zij is historica en komt op voor vrouwenrechten. Zij heeft mij heel veel verteld over het verzet op de eilanden. We hebben het vaak over tot slaaf gemaakten als slachtoffers, maar we hebben het nooit over al het verzet en hoe slim dat wel niet was. Ze hebben niet zomaar hun lot aanvaard. Nee, ze hebben van alles gedaan om in verzet te komen – en vaak met succes. Dat vind ik fijn.” Bij het bezoeken van een nationaal archief, vallen de schellen van haar ogen. “Alles staat zwart op wit, Nederland heeft erg goed boekgehouden in de tijd van slavernij.”

Keti Koti

Aldith maakt ook een nuance bij het gesprek over het slavernijverleden, met Keti Koti in het vooruitzicht. “Keti Koti is een Surinaamse kreet ervoor, dat betekent gebroken ketenen. Maar het gaat om trans-Atlantische slavenhandel en we moeten hierbij uitkijken dat we niet alles op één hoop gooien. Het is goed dat het slavernijverleden steeds meer op ieders netvlies komt, onder andere door het excuses van het kabinet afgelopen december. Ook komen de koning en de premier voor het eerst langs bij de herdenkingen op Keti Koti. Er wordt nu wat meer gewicht aan verleend. Bovendien is er nu een heel herdenkingsjaar. Dit zijn allemaal stappen in de goede richting!”

we moeten hierbij uitkijken dat we niet alles op één hoop gooien

Volgens Aldith zou iedereen dit seizoen van Firma Erfgoed Overzee moeten kijken. “We moeten dit allemaal weten. Hoe meer we weten, hoe beter het is. Aan de Tweede Wereldoorlog besteden we heel veel aandacht. Er is niemand die niet weet dat dat is gebeurd of die zegt dat het wel mee zou vallen. Maar dat zeggen we wel over de slavernij die eeuwen geduurd heeft. Het is belangrijk om er met elkaar over te praten.”

Terug naar Suriname

Aldith maakte ook een persoonlijke ontdekking tijdens haar reizen voor Firma Erfgoed Overzee: “Ik ontdekte dat ik toch echt een Caribisch kind ben, ik ben echt van daar. Ook op de eilanden waar ik niet vandaan kom is er iets wat ik herken. De humor, de omgangsvormen, ik val daar heel natuurlijk in. Dat is iets wat ook een consequentie is van al die zwarte jaren. Er is niet alleen de ellende, maar ook het feit dat ik door deze geschiedenis besta. Ik ben een mengelmoes van bijna alles, behalve Chinees. Dat ik dat herken op die eilanden vind ik een heel bijzondere ervaring.”

Ik ontdekte dat ik toch echt een Caribisch kind ben, ik ben echt van daar

Aldith heeft na de opnames besloten om binnenkort ook nog weer eens terug te gaan naar haar geboorteland, samen met haar zus Angélique. “Dan heb ik niet de druk dat ik een programma moet maken. We gaan dingen opnieuw bezoeken, zoals Frederiksdorp of Moengo. Maar we laten het ook een beetje open. Ik vind het vooral heel bijzonder dat ik na 23 jaar weer terug in Suriname ben geweest.”